Tag: Spanje

Op roadtrip doorheen een wondermooi stukje Spanje

Sunny Cars roadtrip

Eind februari vertrokken mijn vriend en ik vrij impulsief op reis. Het werd een 9-daagse roadtrip doorheen een wondermooie stukje Spanje. Het idee ontstond twee weken voordat we effectief vertrokken. Je kan wel stellen dat de nood voor vitamine D en een kleine mentale pauze vrij hoog was. Dat het een spontane trip zou worden werd meermaals duidelijk. Zo besloten we om onze eerste en derde tussenstop gewoon over te slaan, maar dat wil niet zeggen dat we minder leuke uitstappen hebben gedaan. Benieuwd naar onze belevingen?

Met een huurauto zie je (echt zo veel) meer.

First things first. Vooraleer je op roadtrip kan vertrekken, heb je natuurlijk een wagen nodig die je probleemloos van punt A naar B brengt, van punt B naar C, en… je weet hoe dat verder gaat. Na enkele nare ervaringen met autoverhuurders in het verleden, ben ik vlak voor onze roadtrip op aanraden van een collega naar de website Sunny Cars gesurft. Ze staan bekend om hun transparante aanpak, hun duidelijke communicatie en hun goede verzekeringen. Boeken bij Sunny Cars, vertelde mijn collega, is standaard all-inclusive zodat je niet hoeft te goochelen met verzekeringen en je ongetwijfeld een zorgeloze roadtrip tegemoetgaat. Een win-win!

Het is pas toen ik ontdekte dat ze de mogelijkheid bieden om de uitstoot van je trip te compenseren, dat ik helemaal enthousiast werd. Dankzij een samenwerking met Greenseat zorgt Sunny Cars ervoor dat jij en ik de uitstoot van onze roadtrips eenvoudig kunnen compenseren. Je komt op een webpagina terecht waarbij je de huursom van je wagen ingeeft en op die manier berekent de tool het bedrag waarmee jouw CO2-uitstoot kan compenseren. Piece of a cake.

Het is geen toeval dat compensatiemaatregelen zoals deze de laatste jaren in de lift zitten. Het klimaat is al een hele tijd (en zeker nu) een hot topic en de gemiddelde consument wordt jaar na jaar bewuster van de aankopen die hij of zij doet. Vliegmaatschappijen spelen hier al iets langer op in door hun klanten de kans te geven om hun vliegreis te compenseren. En ik vind persoonlijk dat dat het minste is dat we kunnen doen. Langs de ene kant pakt het de core van het probleem niet aan, maar vergeet ook niet dat alle kleine beetjes helpen. Bewustwording en bewustzijn is de eerste grote stap.

Sunny cars - Roadtrip

Over onze roadtrip. Van Malaga tot Calpe.

Tijdens onze trip hebben we er bewust voor gekozen om niet gewoonweg de kustlijn van Malaga tot Calpe te volgen. Dat zou iets te weinig afwisselend geweest zijn (zonder af te doen aan al het moois de kuststreek te bieden heeft). Bert en ik hadden tijdens het plannen van onze trip enkele hoogtepunten aangeduid. Op basis daarvan hebben we onze route gepland. We hebben misschien wel parels (zoals bijvoorbeeld Malaga zélf) gemist, maar dit is verre van de laatste keer dat we hier geweest zijn. We zakken namelijk geregeld af naar Spanje, zoals je in mijn vorige blogartikels kan ontdekken.

Dag 1 — Gibraltar zou onze eerste stopplaats worden, daar waren we rotsvast (heb je ‘m?) van overtuigd… Tot we voet op Spaanse bodem zetten en onze huurauto gingen oppikken. De reden voor deze impulsieve wijziging? Mochten we een omweg maken om Gibraltar te bezoeken, dan zouden we Júzcar, ook wel het smurfendorp genoemd, niet meer bij daglicht kunnen zien. En dat hebben we nu wél kunnen doen. Tot op de dag van vandaag ben ik trouwens blij met die beslissing gezien een local me tijdens de reis via sociale media liet weten dat Gibraltar anno 2019 een beetje vergane glorie is. Nadat we even ronddwaalden in het blauwe dorp, Júzcar, zetten we koers richting Ronda, waar we in een gezellig familiehotel hebben overnacht.

Juzcar, Spanje

Dag 2 — Als twee ongeduldige reislustigen zaten we om 7u15 moederziel alleen aan het ontbijt in ons hotel, klaar om Ronda te ontdekken. Deze stad ligt in een bergachtig gebied in centraal Andalusië, zo’n vijftig kilometer landinwaarts van de Costa del Sol. Hetgeen wat Ronda zo speciaal maakt is het feit dat de stad in tweeën wordt gesplitst door een diepe kloof, ook wel Puente Nuevo genoemd. We dwaalden al vroeg in de ochtend doorheen de straten, passeerden de oude brug Puente Viejo en vonden een van de mooiste uitzichten om de kloof in alle rust te kunnen bekijken. Dit punt hadden we trouwens nooit kunnen bereiken zonder onze huurwagen. Verder heb je in het centrum van Ronda ook nog de bekende arena die, ook zonder stieren, een echte bezienswaardigheid is.

Nog voor lunchtijd zetten Bert en ik koers richting Ardales, waar mijn persoonlijk hoogtepunt van de reis bevond. En dat kan je ook letterlijk nemen, want El Caminito del Rey, ofwel het Koningspaadje, is een avontuurlijk wandelpad gebouwd tegen de wanden van de kloof Gaitanes. Het pad had een lange tijd de titel van ‘gevaarlijkste wandelpad van Europa’. Ondanks dat het in 1992 werd afgesloten, zijn een handvol waaghalzen bij het bewandelen van het bouwvallige pad in het diepe gestort. Na een heus renovatieplan is de Caminito del Rey in 2015 gelukkig weer heropend. Om teleurstelling te voorkomen: verwacht je niét aan een avontuurlijke wandeltocht. Het pad is erg makkelijk te bewandelen en je komt er best wel wat mensen tegen. Dee totale lengte van de wandeling was trouwens een kleine 8 kilometer. (Boeken kan je via deze website en het kost 11,5 euro per persoon. Inclusief shuttle bus naar de parking.)

Na veel ‘oooohs’ en beelden van mooie uitzichten sprongen we de auto in en zetten we koers richting Torcal de Antequera. Het is één van de mooiste en indrukwekkendste geologische natuurparken van Andalusië en is bekend vanwege de unieke kalksteenformaties. Miljoenen jaren van regen en wind zorgden hiervoor in heel Europa. We dwaalden er wat rond, genoten van dit unieke natuurfenomeen en zetten hierna koers richting Granada.

Caminito del Rey
Torcal de Antequera

Dag 3 —  Op dag drie ontwaakten in Hotel Alixares in Granada. De avondwandeling die we de dag ervoor maakten naar het centrum voelden we nog aan onze benen, want plat was het in de omgeving van ons hotel absoluut niet. Schuin tegenover het hotel lag het razend bekende Alhambra: één van de belangrijkste bezienswaardigheden van de wereld wereld. Die dag stond dan ook volledig in teken van deze fascinerende miniatuurstad uit de middeleeuwen. Niet alleen de prachtige Arabische paleizen, maar ook de tuinen van het Generalife en het Alcazaba (dat je een prachtig zicht geeft over Granada) hebben me aangenaam verrast. Ik kan je één grote tip meegeven wanneer je het Alhambra zelf wil bezoeken tijdens een toekomstige citytrip: zorg dat je je tickets (van ongeveer € 15 per persoon) op voorhand boekt. Het aantal bezoekers per dag is namelijk gelimiteerd tot 8000 personen. Dit geldt niet enkel voor het hoogseizoen, want ook in de maand februari was het er lekker druk.

Na het vrij uitgebreide bezoek en wat relaxen onder de Spaanse zon, besloten we naar onze volgende bestemming te gaan: Lorca bij Murcia. Na vijftig kilometer route keken Bert en ik elkaar met een veelzeggende blik aan. Alsof we van elkaar wisten dat we de derde tussenstop wilden overslaan en meteen wilden doorrijden naar het vakantiehuis waar we tot het einde van ons verlof zouden verblijven. Het toeval (of was het eerder het lot?) wilde dat we enkel het derde hotel gratis konden annuleren. We reden 350 kilometer aan een stuk, passeerden de supermarkt en zorgden ervoor dat we diezelfde avond nog heerlijke Belgische kost konden koken.

Dag 4 — Dit is de enige dag dat onze huurwagen langer dan twaalf uren heeft stilgestaan. Na de spontane beslissing om niet alleen onze eerste tussenstop maar ook onze derde tussenstop over te slaan, en we heel wat kilometers met de wagen achter de rug hadden, besloten we om op dag vier niet veel actie te ondernemen. En dat mag je best letterlijk nemen. Denk: ’s ochtends naar de lokale bakker slenteren, rustig ontbijten, op het terras luieren met een goed boek in de hand en ’s avonds gezellig gekookt. Op reis heb ik trouwens drieënhalf boek uitgelezen. Drieënhalf. Op negen dagen tijd. Waarvan de meeste dagen toch wel gevuld waren met leuke uitstappen. Ik vind het heerlijk om mezelf af en toe te verliezen in een goede Engels- of Nederlandstalige thriller. Dat was meteen ook weer een mooie reminder dat ik in België ook wat vaker de tijd moet nemen om mezelf op een goed boek te trakteren. Ik doe het af en toe, maar nog veel te weinig. De boeken die ik er las:

  • Chalk Man van C.J Trudor
  • Laat het los van Harlan Coben
  • Thursday’s girl van Nicci French

Dag 5 — Een nieuwe dag, een nieuw avontuur. Onze huurauto van Sunny Cars stond na de lunch met zijn neus naar Calpe. Het is eigenlijk al de zesde keer dat we in de buurt verblijven en het zal de vijfde keer zijn dat we de grote kalkrots in Calpe zouden beklimmen. Nu mogen we van een ware traditie spreken, toch? Voor het beklimmen van El Peñon d’Ifach heb je geen speciale klimvaardigheden of klimbenodigdheden nodig. Een goede conditie is meer dan voldoende. Na een uurtje rijden konden we aan onze vijfde klim beginnen. Ik hoopte vooral dat de rotswandeling niet eindigde zoals onze vierde klim in de zomer van 2018: met uitwerpselen van een meeuw op mijn hoofd. (For real). Waarom jij de rots ook moet beklimmen wanneer je in de buurt bent, dat lees je in dit blogartikel! Nadien zijn we opnieuw inkopen gaan doen in de plaatselijke supermarkt zodat we ’s avonds opnieuw ons eigen diner konden voorzien. Lo siento, no paella esta noche.

Calpe - Penyal d'Ifach

Dag 6 — De vrijheid om wanneer je maar wil af te zakken naar een willekeurig gekozen stad of natuurgebied, is onbetaalbaar. Net zoals op dag 5 besloten we metéén na lunchtijd een uitstap te maken. Dit keer zetten we koers richting Villajoyosa. Je kan het haast geen dorpje meer noemen want deze Spaanse badplaats is zó gegroeid en dat is uiteraard niet zonder reden. Villajoyosa is gelegen aan de zee en heeft een 3,5 kilometer lang strand. Op sommige plaatsen is het zelfs 100 meter breed en bovendien is het er nooit echt toeristisch. Ik kan dit zelf absoluut beamen want het is ondertussen de zesde keer dat ik deze badplaats een bezoekje breng. Het meest memorabele aan Villajoyosa blijven de gekleurde vissershuisjes langs het strand. Vroeger werden ze met felle kleuren beschilderd zodat de vissers vanaf zee exact konden zien waar zij heen moesten om naar het thuisfront te gaan. Cool, toch? We hebben er heerlijk gewandeld, languit op het strand gelegen en ons verloren in de boeken die we bij hadden.

Dag 7 — De ochtendzon in Relleu brandde alweer heerlijk op de kaken toen we brood gingen halen in het plaatselijke winkeltje. Tijd om je wat meer te vertellen over de gemeente waar we het merendeel van onze dagen overnachtten. Relleu is een typisch Spaanse gemeente die omgeven wordt door amandel boomgaarden en olijfgaarden én door drie prachtige bergen: de Cabezon de Oro, de Sierra de la Grana en de Sierra del Aguilar. Het is alsof de tijd er is blijven stilstaan en je in niemandsland vertoeft. Toch is Relleu verrassend dicht bij de kust gelegen. Na 20 minuten rijden ben je op het strand van Villajoyosa en na 30 minuten rijden nader je de gezellige drukte van Benidorm. Sportievelingen zoeken de streek vaak op omwille van de uitstekende fietsmogelijkheden.

En wij? Wij deden onze wandelschoenen (lees: sneakers) aan om Relleu nóg beter te leren kennen. We maakten op onze zevende dag een ochtendwandeling van maar liefst elf kilometer doorheen de natuur. We genoten van de knappe uitzichten, de zon op onze snoeten, de voortdurend tsjirpende vogels… en sporadisch geblaf van een hond of vijf. Gedurende de deze hele bergwandeling kwamen we echter geen mens tegen. Elf kilometer lang. Geen mens. Na onze lunch besloten we koers te zetten richting een van de bekendste badplaatsen in Europa: Benidorm. Niet meteen de meest spannende bestemming, maar wel eentje waar je heerlijke ijsjes kan eten. En waar je in februari op Poniente en Levante beach kan wandelen zonder om de 10 centimeter over de volgende toerist te struikelen. Dat moet je in de vakantieperiodes alleszins niet proberen.

Relleu

Dag 8 — Onze voorlaatste dag in Spanje stond vooral in teken van Guadalest, op ongeveer 25 kilometer van Benidorm. Het stadje is gebouwd door de Moren en omvat eigenlijk niet meer dan een eeuwenoud straatje met het gemeenteplein en iets hogerop de overblijfselen van het kasteel. Ondanks de kleine omvang, krijgen ze elk jaar zo’n 2 miljoen bezoekers over de vloer, wat maakt dat het vooral in de zomermaanden erg druk kan zijn. De voornaamste reden van al dit bezoek? De unieke ligging van het oorspronkelijke dorp, dat op een top tussen de bergen ligt. Vanuit Guadalest geniet je van mooie uitzichten op de bergen en op het iets lager gelegen stuwmeer. Een kléin minpuntje? Mijn vriend en ik bezochten Guadelest enkele jaren geleden voor het eerst. Dit keer wist ik dus dat er twee fotografen klaar zouden staan om ons ongevraagd te fotograferen en ons daarna een sleutelhanger of grotere afdruk probeerden te doen kopen. Een tikkeltje vervelend, maar de omgeving doet dat vrij snel vergeten. Geniet vooral van het uitzicht op onderstaande foto.

Dag 9 — Op de laatste dag hebben we vooral de was en de plas gedaan, onze Spaanse casita volledig gekuist zodat de volgende gasten in alle rust hun vakantie konden beginnen. Alvorens we naar de luchthaven van Alicante reisden, hielden Bert en ik nog even halt bij (het voor ons nog onbekende) El Campello. Deze gezellige badplaats grenst aan Alicante en heeft een kustlijn van maar liefst 23 kilometer. Buiten wat kuieren op de boulevard en het strand hebben we hier niet veel meer ontdekt. Het was de ideale rustpauze alvorens terug op het vliegtuig te springen.

1 auto. 2 mensen. 9 dagen. 11 bestemmingen. Wat een ongelooflijk fijne reis!

El Campello

Waarom je de kalkrots in Calpe moet beklimmen lees je hier!

In een vorige blogpost vertelde ik je in het kort over ons bezoek aan het wondermooie Calpe aan de Spaanse Costa Blanca. Een van de bekendste bezienswaardigheden van deze badstad is zonder enige twijfel de Peñon d’Ifach, een opvallende kalkrots die uit de Middellandse zee lijkt te rijzen. Deze imposante rots – die 332 meter hoog is – is het kleinste beschermde natuurgebied in Spanje. Planten- en vogelliefhebbers genieten met volle teugen van dit natuurwonder. Dankzij de geïsoleerde ligging aan zee bouwen erg veel vogels (been there, discovered that) er hun nest op de rotsen. Ik las onlangs in een reisgids dat er maar liefst 300 dierensoorten leven. Een heus micro-klimaat als je het mij vraagt. Daarnaast mogen we vooral blij zijn dat deze rots überhaupt bereikbaar is. Lang geleden was de Peñon d’Ifach helemaal niet bereikbaar voor jou en mij. Met de jaren is er op een natuurlijke wijze een verbinding met het vaste land ontstaan. Thank Mother Nature later.

Het is lang niet de eerste keer dat mijn vriend en ik deze populaire badplaats bezochten en dus ook niet de eerste keer dat we ons een weg baanden naar de top van de bekendste kalkrots van Spanje. Speciale klimvaardigheden of klimbenodigdheden heb je helemaal niet nodig om de rots te beklimmen, een goede conditie is voldoende. Wanneer de temperaturen boven 25 graden stijgen wordt het wel wat pittiger en raad ik je aan om voldoende water en op z’n minst een snack mee te nemen. Je bent tenslotte een tijdje onderweg. Op de dagen waarop wij de rots beklommen was het telkens meer dan 30 graden. Puffen geblazen. Tussentijdse conclusie (en persoonlijke tip voor Bert en mezelf)? Kies voor de frisheid van de ochtend en vermijd de middaghitte.

  

De beste klim- en wandeltijd is in het voorjaar van maart tot mei, wanneer de weilanden en heuvels langs de Costa Blanca weer opbloeien na de winter. Bovendien vallen de temperaturen tijdens deze periode goed mee. Er is wel één groot aandachtspunt wanneer je je aan een wandeltocht in het voorjaar waagt… Veel meeuwen bouwen rond deze periode hun nest en kunnen zich behoorlijk ergeren van zodra er (te) veel wandelaars passeren of hun kroost benaderen. Probeer de dieren vooral niet te storen en wees kalm tijdens je tocht. Je bevindt je tenslotte in een adembenemend stukje natuur.

Onderweg naar de top zijn er prachtige uitkijkpunten op de brede kustlijn en de zee. De tunnel is het eerste mogelijke obstakel van je trip naar de top. Wees er niet enkel voorzichtig met kinderen maar pas ook op je eigen stappen. De reden hiervoor is dat bodem er gigantisch glad is. Gelukkig hangt er een touw om houvast te bieden voor zij die dat nodig hebben. Na de tunnel wordt de route aangegeven met knalrode stippen op gesteente. Deze flashy bollen wijzen je op een vrij makkelijke manier naar de top. De ondergrond van de route bestaat voornamelijk uit onregelmatig gesteente. Het constant letten op je passen is van groot belang, je wil er absoluut geen uitschuiver maken.

Na een goed uur stappen, springen en klimmen zal je de top wellicht bereikt hebben. Neem zeker een smartphone of een fototoestel mee… Het zicht dat je er hebt wil je na de reis écht aan je vrienden en familie tonen. Het uitzicht over de indrukwekkende kustlijn van de Costa Blanca valt met geen woorden te omschrijven. Je kunt kilometers ver kijken en op heldere dagen kun je zelfs Ibiza zien liggen. Maar zelfs als je niet tot aan de top raakt, zul je kunnen genieten van enkele mooie panorama’s.

DIT MAG JE ZEKER NIET VERGETEN OP JE TOCHT
  • Water. Genoeg water.
  • Zonnecrème.
  • Een pet of hoed.
  • Een zonnebril.
  • Een stevig paar wandelschoenen. Of sneakers zonder gladde zolen.
  • Een fototoestel of camera indien je voor eeuwig van het uitzicht wil genieten.
  • Een windjack afhankelijk van de periode van het jaar.
  • Een snack die je wat energie kan geven.
  • Een nieuw t-shirt.
GENIET VAN VOLGENDE BEELDEN!
  
  
  

Benieuwd naar ons wondermooi vakantiehuis in Javea, dé uitvalsbasis voor al onze roadtrips tijdens deze vakantie? Lees er hier alles over!

Liefs,

Eline

Ronddolen in het veelzijdige Calpe

Tijdens onze meest recente vakantie aan de wondermooie Costa Blanca kozen het lief en ik ervoor om iedere dag een (nieuwe) bestemming te ontdekken. Op dag twee was Calpe aan de beurt. Deze gemeente ligt aan de noordkust van de provincie Alicante en wordt omringt door Altea, Benissa en Moraira. Calpe is je wellicht bekend vanwege een hoge kalkrots die uitsteekt in de zee én van kilometers ver te zien is. El Peñón de Ifach, het symbool van de Costa Blanca, werd 30 jaar geleden tot natuurpark verklaard. De rots is 332 meter hoog en herbergt een schat aan vegetatie en vogelsoorten. Dat hebben Bert en ik alweer met onze eigen ogen kunnen zien, want voor de tweede keer beklommen we samen deze bekende kalkrots. Waarom je het gebergte moet bezoeken wanneer je in (of dichtbij) Calpe vertoeft? Daar schrijf ik binnenkort met veel plezier een blog over.

WHAT I’M WEARING

Tijdens onze trip naar Calpe droeg ik een gestreepte, lange jurk van Zara. Gezien ik erg snel verbrand op mijn schouders kies ik vaak voor kledingstuks die dat gedeelte van mijn lichaam bedekken wanneer ik een hele dag onder de zon ronddwaal. Het accessoire dat ik tijdens de gehele reis steevast op mijn neus droeg is een fonkelnieuwe zonnebril van Fendi. Deze vond ik vlak voor mijn vakantie bij Galeria Inno in Hasselt. Onlangs opende de keten in de helft van z’n filialen een nieuw departement met enkel zonnebrillen. Bij het lezen van de namen Fendi, Versace, Burberry, Boss, Ralph, Marc Jacobs, en nog vele andere topmerken, ging mijn hart meteen wat sneller slaan. Een ander accessoire dat ik de laatste tijd graag aan mijn zijde draag is een handgemaakte tas van Meraki. Het is een Grieks label dat ik dit jaar via sociale media leerde kennen.

SFEERBEELDEN VAN ONZE REIS

Gedurende onze reis maakte mijn vriend tijdens elke uitstap enkele videobeelden. Verwacht je niet aan een awkward vlog of een uitgebreid reisverslag… Het is een korte, dynamische recap. Zo dus, heb je zin om het wisselvallige België even te vergeten en jezelf in verschillende Spaanse steden aan de Costa Blanca te wanen? Here you go!

Benieuwd naar ons wondermooi vakantiehuis in Javea, dé uitvalsbasis voor al onze roadtrips tijdens deze vakantie? Lees er hier alles over!

Sunny greets,

Eline

Tropical vibes at Javea

Het is ondertussen tien dagen geleden dat we terug voet aan land zetten in België. Bert en ik hebben het wondermooie Javea, aan de Spaanse Costa Blanca, achter ons gelaten en brachten het mediterrane klimaat gewoonweg mee naar hier. Temperaturen van meer dan dertig graden zijn we duidelijk niet gewoon. Wat was me dat de afgelopen dagen? Standaard klamme handjes en de nood om mezelf elk uur in te smeren met een stevige portie zonnecrème zorgden ervoor dat het vakantiegevoel bleef aanhouden.

Travel as much as you can.
As long as you can.

Vandaag deel ik met veel plezier een look die ik tijdens onze meest recente vakantie droeg. We hadden een vakantiewoning die zeer fotografeerbaar was (instagrammable, voor de liefhebbers). Het moment waarop deze beelden ingeblikt werden genoten het lief en ik van onze voorlaatste dag en was ik genoodzaakt om mijn armen te bedekken. Hoewel ik me, vanwege mijn sneeuwwitte huid, constant bescherm tegen de zon kon ie toch voor een rood tintje zorgen. Gelukkig was ik bij het inpakken van mijn valies proactief en koos ik ervoor om mijn fonkelnieuwe IKKS jurk mee te nemen. Een ultravrouwelijk silhouet met lange mouwen waardoor mijn armen in een vingerknip beschermt waren tegen de schadelijke UV-stralen. De getailleerde snit en de gekruiste v-hals zorgen voor een elegant en vrouwelijk geheel zonder dat ik daarbij té veel bloot laat zien.

Het eye catching accessoire dat ik die donderdag mee op stap nam, is mijn handgemaakt clutch van het Griekse label Meraki. Het ‘Ataraxia’ ontwerp brengt elegante lijnen en natuurlijke elementen bij elkaar om zo een tijdloos, minimal design te vormen. Het label werd opgericht vanuit de behoefte om eenvoudige, maar tegelijkertijd stijlvolle designs te creëren. In de collectie van Meraki ontdek je lederen rugzakken en schoudertassen die de test of time zonder twijfel doorstaan. Alle handtassen en clutches zijn gemaakt uit 100% hoog korrelleer en werden met veel zorg met de hand gemaakt.

WHAT I’M WEARING

Kleedje — IKKS — € 155 (hier te koop)
Clutch ‘Ataraxia’ — Meraki — € 152 (hier te koop)
Zonnebril — Fendi bij Galeria Inno — € 329 (hier te koop)
Leather Sneakers — Keds — € 40 (hier te koop)

Foto’s door Bert Nussbaum.

   
  

Waarom onze Interhome vakantiewoning in Javea de max was!

Het was alweer een tijdje geleden dat ik mocht ondervinden hoe snel zeven dagen voorbij vliegen. Wanneer je me via Instagram of Facebook volgt kan je de reden hoogstwaarschijnlijk al raden… Mijn vriend en ik toerden onlangs een weekje rond aan de verschrikkelijk mooie, zonnige Costa Blanca. We vertoefden op een locatie die me enkele maanden geleden nog volkomen onbekend in de oren klonk: Javea. Een authentiek stadje gesitueerd tussen Alicante en Valencia. De locatie klonk meteen als muziek in de oren en mijn vermoeden werd bevestigd toen ik wat informatie opzocht over de bestemming in kwestie: Azuurblauw water, uren aan memorabele wandelroutes, de schoonste lucht van Spanje en een kustlijn om U tegen te zeggen. Bovendien heeft Javea, ook wel Xàbia genoemd, dankzij z’n gunstige ligging een constant mediterraan klimaat. Geen wonder dat ontelbaar veel overwinteraars hun weg vinden naar deze pittoreske bestemming.

Gedurende een week logeerden we in een gezellige vakantiewoning ‘Toscacasita’ die we via Interhome vonden. Voor zij die nog niet bekend zijn met Interhome: het is een familiebedrijf met meer dan 50 jaar ervaring in het verhuren van vakantiewoningen. Met 33.000 huizen, chalets en appartementen in 33 verschillende landen kan je stellen dat ze een gigantisch aanbod hebben. Wanneer je bij deze vakantiewoningverhuurder boekt mag je bovendien zeker zijn van een uitstekende klantenservice. Vorige week werd zelfs bekend gemaakt dat iedereen die vanaf 1 mei 2017 boekt, van een tastbare kwaliteitsgarantie geniet. Is je verblijf niet zoals beschreven op hun website? Dan mag je een volledige terugvordering van je boeking verwachten. Say what?! Nooit eerder nam een vakantiewoningverhuurder zijn tevredenheidscriterium zo letterlijk. Schitterend, als je het mij vraagt.

Hoe wij onze eerste Interhome vakantie ervaarden? Bert en ik zijn ontzettend tevreden op de manier waarop alles geregeld was. Zoals het hoort zijn ze bij deze onderneming super transparant en erg duidelijk in hun (meertalige) communicatie, zowel via e-mail als face to face op onze bestemming. Of je nu met twee, met het gezin of met een grote vriendengroep reist… Met mijn hand op het hart beloof ik dat je er jouw ideale stek zal vinden, wat je eindbestemming ook mag zijn. (lees onder de foto verder)

AND SO THE ADVENTURE BEGINS

Ons gezellige verblijf had twee slaapkamers, een badkamer met douche, een gezellige keuken, een living en vooral… Een buitenruimte om bij weg te dromen, met een groot zwembad en verschillende etages om heerlijk te zonnebaden. De vakantiewoning was niet enkel de ultieme plek om te relaxen, samen lekker te koken of een plons in het zwembad te nemen… Het bleek ook de ideale uitvalsbasis om de streek te verkennen. Gezien de Costa Blanca ons niet onbekend is maakten we op voorhand een lijst met (nieuwe) bestemmingen die we met zekerheid wilden bezoeken. Hotspots als Javea, Calpe, Moraira, Valencia en Alicante stonden hoog op onze wishlist en passeerden effectief de revue. Niet slecht voor een zesdaagse trip, hè?

Om al deze uitstapjes mogelijk te maken kozen Bert en ik ervoor om een wagen te huren. Dit bleek belachelijk goedkoop te zijn, want voor slechts 5 euro per dag konden we rondtoeren met een Ford Fiesta. We trokken er elke dag met onze vierwieler op uit en maakten gigantisch veel herinneringen die snel op mijn blog zullen verschijnen. Maar allereerst laat ik jou met plezier ons wondermooie vakantiehuis zien. Laat ons zeker weten wat je van de foto’s vindt!

Hier vind je onze woning terug op Interhome.

   

We geven een Interhome vakantiewoning in Spanje weg!

De lente is al even in het land maar op zonovergoten dagen en zwoele avonden is het nog even wachten. Met een ongelooflijk groot verlangen kijk ik uit naar mijn eerste zonnige trip die binnen minder dan een maand gepland staat. Kan jij ook niet wachten om jezelf op onbekend terrein te begeven? Ik deel vandaag met groots enthousiasme een schitterende win-actie met jou. Heb jij zin om gedurende een week, gratis en voor niets, in een riante Spaanse villa te overnachten met jouw geliefde, enkele familieleden of vrienden?

Uiteraard is er geen haar op jouw hoofd dat eraan twijfelt om deze vraag negatief te beantwoorden. Dankzij Interhome mag ik één van jullie trakteren op een weekje verlof in een adembenemende privé vakantiewoning in Calpe, Costa Blanca. Interhome is al meer dan vijftig jaar Europa’s leidende aanbieder van vakantiewoningen, met meer dan 33.000 unieke vakantiehuizen, appartementen en chalets in 29 landen. Eender welke accommodatie jij voor ogen hebt, zal te vinden zijn in hun gigantische bestand. Speciaal voor deze win-actie selecteerde het team van Interhome een topper van een locatie…

Met ‘Paradise’ heeft de villa waarin 8 personen kunnen overnachten zijn naam niet gestolen. Met twee modern ingerichte verdiepingen heeft de woning werkelijk alles ter beschikking om van een rustgevende vakantie te genieten. De woning is gelegen in Colina del Sol, op 4km van het centrum van Calpe, op 3,7 km van de zee en het strand. moderne villa “Paradise”, van 2 verdiepingen. Oh, en heb ik al vermeld dat je er een wondermooi uitzicht hebt? In dit geval zeggen beelden zo veel meer als woorden. (zie onderaan)

WIN EEN WEEK VAKANTIE IN DEZE SPAANSE VILLA!

De enige voorwaarde om mee te doen aan deze win-actie is dat jij van 3 tot en met 10 juni 2017 beschikbaar bent om in deze viersterren droomwoning te kunnen logeren. (zie onderaan)

DOE MEE:

1. Bekijk hier de Spaanse villa op de Interhome website.
2. Vertel me onderaan in de comments wat jij zo leuk vindt aan deze vakantiewoning.

Is dat alles? Yes. Al zou ik als de bliksem Interhome op Facebook en/of Instagram een follow geven want ze hebben een verschrikkelijk groot aanbod aan schitterende vakantiewoningen over de hele wereld. Op maandag 1 mei 2017 om 20u ’s avonds zal de winnaar of winnares van deze give-away bekend gemaakt worden op mijn Facebook-pagina. De gelukkige wordt niet gekozen op basis van originaliteit maar simpelweg geloot om iedereen identiek dezelfde kans te bieden. Wil je procentueel meer kans maken om te winnen? Stuur deze blogpost door naar jou familie / vriend(en) en laat hen eveneens deelnemen. Hoe meer zielen, hoe meer kans. Ik wens je gigantisch veel succes.

(*vliegtuigtickets zijn niet inbegrepen. Via deze website vind je alvast de goedkoopste vluchten.)

Liefs,

Eline

Sfeerbeelden uit Spanje

Enkele weken geleden schreef ik nog over heimwee naar palmbomen, non-stop zonneschijn en een brein dat maar op halve toeren draait. (Dat kon je hier lezen). Ondertussen is het al meer dan een maand geleden dat ons vliegtuig terug op Belgische grond arriveerde na dagenlang ontspannen in Spanje en Berlijn. Onder het motto “beter laat dan nooit” heeft het lief een groot deel van onze videobeelden in een filmpje gegoten. Verwacht geen reisverslag met geniale tips en must visits, maar gewoon enkele sfeerbeelden die boekdelen spreken… We hebben vooral genoten, gewandeld en ontspannen. Sfeerbeelden uit de video omvatten deze uitstapjes:

— Kuieren in Alcoy
Alcoy is een not so usual stadje in Alicante. Het ligt niet aan zee, de omgeving is super groen en het heeft best een industrieel gevoel. Alcoy ligt op een kruispunt van vijf verschillende rivieren en is daardoor sinds de uitvinding van watermolens een bloeiende, industriële stad geweest. Bert en ik hebben er geen musea of eender bezocht… We hebben er wat rond gekuierd waarna we doorreisden naar een befaamd natuurpark.

— La Font Roja bewandelen
De omgeving van Alcoy staat vooral bekend om haar prachtige Nationale Parken Font Roja en Mariola. We besloten om het eerstgenoemde nationale park een bezoekje te brengen. De ‘Font Roja’ is gelegen in Menejador en heeft een hoogte van 1352 meter. Door zijn unieke ligging is het eveneens een plek met een bijzondere fauna en flora.

Wegdromen in Villa Joyosa
Je kan het haast geen dorpje meer noemen want de Spaanse badplaats Villajoyosa is zó gegroeid en dat is uiteraard niet zonder reden gebeurd. Villajoyosa is direct gelegen aan de zee en heeft een 3,5 kilometer lang strand. Het strand is op sommige plaatsen 100 meter breed én het is er echt niet toeristisch… Dit zorgt ervoor dat je lekker veel ruimte hebt op het strand. Het meest karakteristiekste aan Villajoyosa zijn de vrolijke gekleurde vissershuisjes langs het strand. Deze huizen werden met felle kleuren beschilderd zodat de vissers vanaf zee exact konden zien waar zij heen moesten om naar het thuisfront te gaan.

— Benidorm herontdekken
Ook al zal deze kuststad nooit tot onze favoriete Spaanse steden behoren, hij zal het lijstje ook nooit afsluiten. Het alom bekende programma ‘Benidorm Bastards’ heeft het imago van deze stad als residentie voor hoogbejaarden alleen maar bevestigd. Ik moet eerlijk toegeven dat het cliché mij een drietal jaren geleden ook beet had. Ik zou nooit of te nimmer naar het pékesparadijs afreizen voor mijn vijftigste verjaardag. Toch ben ik er in de afgelopen jaren al tweemaal geweest. Mijn favoriete plekje blijft toch wel het Balcon del Mediterraneo, waar je een prachtig uitzicht over Poniente Beach en Levante Beach hebt. 

Hope you enjoyed reading / watching!

Eline

Een beetje heimwee naar Spanje

Een brein dat maar op halve toeren draait, even geen verplichtingen of sluipende deadlines, het automatisch antwoord van je mailbox zonder schaamte gedurende tien dagen instellen, de temperatuur die plots verdrievoudigd, de zon die permanent op je snoet staat (en het constante stresske dat je je paspoort op een of andere mysterieuze wijze kwijtspeelt)… Dat moet wel hét vakantiegevoel zijn. Nu ja, mijn vakantiegevoel.

Al slenterend door de straten van een vrij onbekend maar verschrikkelijk pittoresk Spaans dorp verdwenen de hersenspinsels geleidelijk uit mijn hoofd. Hoe meer zon mijn spierwit (ingesmeerd) lichaam absorbeerde, hoe meer ik mezelf overgaf aan dat echte vakantiegevoel.

“Want je mag echt niets aan uw hoofd
hebben tijdens je vakantie hè, Eline!”.

Hoeveel keer ik die zin de afgelopen jaren heb moeten aanhoren? Ik kan de tel haast niet meer bijhouden. Naar het schijnt heb ik het nogal moeilijk met mijn hersenen volledig uit te schakelen en me over te geven aan het moment. Er kan wel wat waarheid achter schuilen, maar ik vertoef liever nog even in de ontkenningsfase. Hoewel ik me er aan het begin van iedere vakantie dus even ongemakkelijk bij voel, werkt het “aan niets denken” al snel bevredigend. Geen gezucht meer over treinen en bussen die misschien wel of misschien niet op tijd arriveren, van ’s ochtends tot ’s avonds quality time met het lief, geen stortbuien op vervelende tijdstippen en zelfs even vergeten dat ik zielsgraag blog. Ook dát is vakantie.

Ik kon daar gerust een weekje of drie vijfentwintig vertoeven als je het mij vraagt.

  

Processed with VSCO with j1 preset