Tag: Roadtrip

Op roadtrip doorheen een wondermooi stukje Spanje

Sunny Cars roadtrip

Eind februari vertrokken mijn vriend en ik vrij impulsief op reis. Het werd een 9-daagse roadtrip doorheen een wondermooie stukje Spanje. Het idee ontstond twee weken voordat we effectief vertrokken. Je kan wel stellen dat de nood voor vitamine D en een kleine mentale pauze vrij hoog was. Dat het een spontane trip zou worden werd meermaals duidelijk. Zo besloten we om onze eerste en derde tussenstop gewoon over te slaan, maar dat wil niet zeggen dat we minder leuke uitstappen hebben gedaan. Benieuwd naar onze belevingen?

Met een huurauto zie je (echt zo veel) meer.

First things first. Vooraleer je op roadtrip kan vertrekken, heb je natuurlijk een wagen nodig die je probleemloos van punt A naar B brengt, van punt B naar C, en… je weet hoe dat verder gaat. Na enkele nare ervaringen met autoverhuurders in het verleden, ben ik vlak voor onze roadtrip op aanraden van een collega naar de website Sunny Cars gesurft. Ze staan bekend om hun transparante aanpak, hun duidelijke communicatie en hun goede verzekeringen. Boeken bij Sunny Cars, vertelde mijn collega, is standaard all-inclusive zodat je niet hoeft te goochelen met verzekeringen en je ongetwijfeld een zorgeloze roadtrip tegemoetgaat. Een win-win!

Het is pas toen ik ontdekte dat ze de mogelijkheid bieden om de uitstoot van je trip te compenseren, dat ik helemaal enthousiast werd. Dankzij een samenwerking met Greenseat zorgt Sunny Cars ervoor dat jij en ik de uitstoot van onze roadtrips eenvoudig kunnen compenseren. Je komt op een webpagina terecht waarbij je de huursom van je wagen ingeeft en op die manier berekent de tool het bedrag waarmee jouw CO2-uitstoot kan compenseren. Piece of a cake.

Het is geen toeval dat compensatiemaatregelen zoals deze de laatste jaren in de lift zitten. Het klimaat is al een hele tijd (en zeker nu) een hot topic en de gemiddelde consument wordt jaar na jaar bewuster van de aankopen die hij of zij doet. Vliegmaatschappijen spelen hier al iets langer op in door hun klanten de kans te geven om hun vliegreis te compenseren. En ik vind persoonlijk dat dat het minste is dat we kunnen doen. Langs de ene kant pakt het de core van het probleem niet aan, maar vergeet ook niet dat alle kleine beetjes helpen. Bewustwording en bewustzijn is de eerste grote stap.

Sunny cars - Roadtrip

Over onze roadtrip. Van Malaga tot Calpe.

Tijdens onze trip hebben we er bewust voor gekozen om niet gewoonweg de kustlijn van Malaga tot Calpe te volgen. Dat zou iets te weinig afwisselend geweest zijn (zonder af te doen aan al het moois de kuststreek te bieden heeft). Bert en ik hadden tijdens het plannen van onze trip enkele hoogtepunten aangeduid. Op basis daarvan hebben we onze route gepland. We hebben misschien wel parels (zoals bijvoorbeeld Malaga zélf) gemist, maar dit is verre van de laatste keer dat we hier geweest zijn. We zakken namelijk geregeld af naar Spanje, zoals je in mijn vorige blogartikels kan ontdekken.

Dag 1 — Gibraltar zou onze eerste stopplaats worden, daar waren we rotsvast (heb je ‘m?) van overtuigd… Tot we voet op Spaanse bodem zetten en onze huurauto gingen oppikken. De reden voor deze impulsieve wijziging? Mochten we een omweg maken om Gibraltar te bezoeken, dan zouden we Júzcar, ook wel het smurfendorp genoemd, niet meer bij daglicht kunnen zien. En dat hebben we nu wél kunnen doen. Tot op de dag van vandaag ben ik trouwens blij met die beslissing gezien een local me tijdens de reis via sociale media liet weten dat Gibraltar anno 2019 een beetje vergane glorie is. Nadat we even ronddwaalden in het blauwe dorp, Júzcar, zetten we koers richting Ronda, waar we in een gezellig familiehotel hebben overnacht.

Juzcar, Spanje

Dag 2 — Als twee ongeduldige reislustigen zaten we om 7u15 moederziel alleen aan het ontbijt in ons hotel, klaar om Ronda te ontdekken. Deze stad ligt in een bergachtig gebied in centraal Andalusië, zo’n vijftig kilometer landinwaarts van de Costa del Sol. Hetgeen wat Ronda zo speciaal maakt is het feit dat de stad in tweeën wordt gesplitst door een diepe kloof, ook wel Puente Nuevo genoemd. We dwaalden al vroeg in de ochtend doorheen de straten, passeerden de oude brug Puente Viejo en vonden een van de mooiste uitzichten om de kloof in alle rust te kunnen bekijken. Dit punt hadden we trouwens nooit kunnen bereiken zonder onze huurwagen. Verder heb je in het centrum van Ronda ook nog de bekende arena die, ook zonder stieren, een echte bezienswaardigheid is.

Nog voor lunchtijd zetten Bert en ik koers richting Ardales, waar mijn persoonlijk hoogtepunt van de reis bevond. En dat kan je ook letterlijk nemen, want El Caminito del Rey, ofwel het Koningspaadje, is een avontuurlijk wandelpad gebouwd tegen de wanden van de kloof Gaitanes. Het pad had een lange tijd de titel van ‘gevaarlijkste wandelpad van Europa’. Ondanks dat het in 1992 werd afgesloten, zijn een handvol waaghalzen bij het bewandelen van het bouwvallige pad in het diepe gestort. Na een heus renovatieplan is de Caminito del Rey in 2015 gelukkig weer heropend. Om teleurstelling te voorkomen: verwacht je niét aan een avontuurlijke wandeltocht. Het pad is erg makkelijk te bewandelen en je komt er best wel wat mensen tegen. Dee totale lengte van de wandeling was trouwens een kleine 8 kilometer. (Boeken kan je via deze website en het kost 11,5 euro per persoon. Inclusief shuttle bus naar de parking.)

Na veel ‘oooohs’ en beelden van mooie uitzichten sprongen we de auto in en zetten we koers richting Torcal de Antequera. Het is één van de mooiste en indrukwekkendste geologische natuurparken van Andalusië en is bekend vanwege de unieke kalksteenformaties. Miljoenen jaren van regen en wind zorgden hiervoor in heel Europa. We dwaalden er wat rond, genoten van dit unieke natuurfenomeen en zetten hierna koers richting Granada.

Caminito del Rey
Torcal de Antequera

Dag 3 —  Op dag drie ontwaakten in Hotel Alixares in Granada. De avondwandeling die we de dag ervoor maakten naar het centrum voelden we nog aan onze benen, want plat was het in de omgeving van ons hotel absoluut niet. Schuin tegenover het hotel lag het razend bekende Alhambra: één van de belangrijkste bezienswaardigheden van de wereld wereld. Die dag stond dan ook volledig in teken van deze fascinerende miniatuurstad uit de middeleeuwen. Niet alleen de prachtige Arabische paleizen, maar ook de tuinen van het Generalife en het Alcazaba (dat je een prachtig zicht geeft over Granada) hebben me aangenaam verrast. Ik kan je één grote tip meegeven wanneer je het Alhambra zelf wil bezoeken tijdens een toekomstige citytrip: zorg dat je je tickets (van ongeveer € 15 per persoon) op voorhand boekt. Het aantal bezoekers per dag is namelijk gelimiteerd tot 8000 personen. Dit geldt niet enkel voor het hoogseizoen, want ook in de maand februari was het er lekker druk.

Na het vrij uitgebreide bezoek en wat relaxen onder de Spaanse zon, besloten we naar onze volgende bestemming te gaan: Lorca bij Murcia. Na vijftig kilometer route keken Bert en ik elkaar met een veelzeggende blik aan. Alsof we van elkaar wisten dat we de derde tussenstop wilden overslaan en meteen wilden doorrijden naar het vakantiehuis waar we tot het einde van ons verlof zouden verblijven. Het toeval (of was het eerder het lot?) wilde dat we enkel het derde hotel gratis konden annuleren. We reden 350 kilometer aan een stuk, passeerden de supermarkt en zorgden ervoor dat we diezelfde avond nog heerlijke Belgische kost konden koken.

Dag 4 — Dit is de enige dag dat onze huurwagen langer dan twaalf uren heeft stilgestaan. Na de spontane beslissing om niet alleen onze eerste tussenstop maar ook onze derde tussenstop over te slaan, en we heel wat kilometers met de wagen achter de rug hadden, besloten we om op dag vier niet veel actie te ondernemen. En dat mag je best letterlijk nemen. Denk: ’s ochtends naar de lokale bakker slenteren, rustig ontbijten, op het terras luieren met een goed boek in de hand en ’s avonds gezellig gekookt. Op reis heb ik trouwens drieënhalf boek uitgelezen. Drieënhalf. Op negen dagen tijd. Waarvan de meeste dagen toch wel gevuld waren met leuke uitstappen. Ik vind het heerlijk om mezelf af en toe te verliezen in een goede Engels- of Nederlandstalige thriller. Dat was meteen ook weer een mooie reminder dat ik in België ook wat vaker de tijd moet nemen om mezelf op een goed boek te trakteren. Ik doe het af en toe, maar nog veel te weinig. De boeken die ik er las:

  • Chalk Man van C.J Trudor
  • Laat het los van Harlan Coben
  • Thursday’s girl van Nicci French

Dag 5 — Een nieuwe dag, een nieuw avontuur. Onze huurauto van Sunny Cars stond na de lunch met zijn neus naar Calpe. Het is eigenlijk al de zesde keer dat we in de buurt verblijven en het zal de vijfde keer zijn dat we de grote kalkrots in Calpe zouden beklimmen. Nu mogen we van een ware traditie spreken, toch? Voor het beklimmen van El Peñon d’Ifach heb je geen speciale klimvaardigheden of klimbenodigdheden nodig. Een goede conditie is meer dan voldoende. Na een uurtje rijden konden we aan onze vijfde klim beginnen. Ik hoopte vooral dat de rotswandeling niet eindigde zoals onze vierde klim in de zomer van 2018: met uitwerpselen van een meeuw op mijn hoofd. (For real). Waarom jij de rots ook moet beklimmen wanneer je in de buurt bent, dat lees je in dit blogartikel! Nadien zijn we opnieuw inkopen gaan doen in de plaatselijke supermarkt zodat we ’s avonds opnieuw ons eigen diner konden voorzien. Lo siento, no paella esta noche.

Calpe - Penyal d'Ifach

Dag 6 — De vrijheid om wanneer je maar wil af te zakken naar een willekeurig gekozen stad of natuurgebied, is onbetaalbaar. Net zoals op dag 5 besloten we metéén na lunchtijd een uitstap te maken. Dit keer zetten we koers richting Villajoyosa. Je kan het haast geen dorpje meer noemen want deze Spaanse badplaats is zó gegroeid en dat is uiteraard niet zonder reden. Villajoyosa is gelegen aan de zee en heeft een 3,5 kilometer lang strand. Op sommige plaatsen is het zelfs 100 meter breed en bovendien is het er nooit echt toeristisch. Ik kan dit zelf absoluut beamen want het is ondertussen de zesde keer dat ik deze badplaats een bezoekje breng. Het meest memorabele aan Villajoyosa blijven de gekleurde vissershuisjes langs het strand. Vroeger werden ze met felle kleuren beschilderd zodat de vissers vanaf zee exact konden zien waar zij heen moesten om naar het thuisfront te gaan. Cool, toch? We hebben er heerlijk gewandeld, languit op het strand gelegen en ons verloren in de boeken die we bij hadden.

Dag 7 — De ochtendzon in Relleu brandde alweer heerlijk op de kaken toen we brood gingen halen in het plaatselijke winkeltje. Tijd om je wat meer te vertellen over de gemeente waar we het merendeel van onze dagen overnachtten. Relleu is een typisch Spaanse gemeente die omgeven wordt door amandel boomgaarden en olijfgaarden én door drie prachtige bergen: de Cabezon de Oro, de Sierra de la Grana en de Sierra del Aguilar. Het is alsof de tijd er is blijven stilstaan en je in niemandsland vertoeft. Toch is Relleu verrassend dicht bij de kust gelegen. Na 20 minuten rijden ben je op het strand van Villajoyosa en na 30 minuten rijden nader je de gezellige drukte van Benidorm. Sportievelingen zoeken de streek vaak op omwille van de uitstekende fietsmogelijkheden.

En wij? Wij deden onze wandelschoenen (lees: sneakers) aan om Relleu nóg beter te leren kennen. We maakten op onze zevende dag een ochtendwandeling van maar liefst elf kilometer doorheen de natuur. We genoten van de knappe uitzichten, de zon op onze snoeten, de voortdurend tsjirpende vogels… en sporadisch geblaf van een hond of vijf. Gedurende de deze hele bergwandeling kwamen we echter geen mens tegen. Elf kilometer lang. Geen mens. Na onze lunch besloten we koers te zetten richting een van de bekendste badplaatsen in Europa: Benidorm. Niet meteen de meest spannende bestemming, maar wel eentje waar je heerlijke ijsjes kan eten. En waar je in februari op Poniente en Levante beach kan wandelen zonder om de 10 centimeter over de volgende toerist te struikelen. Dat moet je in de vakantieperiodes alleszins niet proberen.

Relleu

Dag 8 — Onze voorlaatste dag in Spanje stond vooral in teken van Guadalest, op ongeveer 25 kilometer van Benidorm. Het stadje is gebouwd door de Moren en omvat eigenlijk niet meer dan een eeuwenoud straatje met het gemeenteplein en iets hogerop de overblijfselen van het kasteel. Ondanks de kleine omvang, krijgen ze elk jaar zo’n 2 miljoen bezoekers over de vloer, wat maakt dat het vooral in de zomermaanden erg druk kan zijn. De voornaamste reden van al dit bezoek? De unieke ligging van het oorspronkelijke dorp, dat op een top tussen de bergen ligt. Vanuit Guadalest geniet je van mooie uitzichten op de bergen en op het iets lager gelegen stuwmeer. Een kléin minpuntje? Mijn vriend en ik bezochten Guadelest enkele jaren geleden voor het eerst. Dit keer wist ik dus dat er twee fotografen klaar zouden staan om ons ongevraagd te fotograferen en ons daarna een sleutelhanger of grotere afdruk probeerden te doen kopen. Een tikkeltje vervelend, maar de omgeving doet dat vrij snel vergeten. Geniet vooral van het uitzicht op onderstaande foto.

Dag 9 — Op de laatste dag hebben we vooral de was en de plas gedaan, onze Spaanse casita volledig gekuist zodat de volgende gasten in alle rust hun vakantie konden beginnen. Alvorens we naar de luchthaven van Alicante reisden, hielden Bert en ik nog even halt bij (het voor ons nog onbekende) El Campello. Deze gezellige badplaats grenst aan Alicante en heeft een kustlijn van maar liefst 23 kilometer. Buiten wat kuieren op de boulevard en het strand hebben we hier niet veel meer ontdekt. Het was de ideale rustpauze alvorens terug op het vliegtuig te springen.

1 auto. 2 mensen. 9 dagen. 11 bestemmingen. Wat een ongelooflijk fijne reis!

El Campello

Waarom je de kalkrots in Calpe moet beklimmen lees je hier!

In een vorige blogpost vertelde ik je in het kort over ons bezoek aan het wondermooie Calpe aan de Spaanse Costa Blanca. Een van de bekendste bezienswaardigheden van deze badstad is zonder enige twijfel de Peñon d’Ifach, een opvallende kalkrots die uit de Middellandse zee lijkt te rijzen. Deze imposante rots – die 332 meter hoog is – is het kleinste beschermde natuurgebied in Spanje. Planten- en vogelliefhebbers genieten met volle teugen van dit natuurwonder. Dankzij de geïsoleerde ligging aan zee bouwen erg veel vogels (been there, discovered that) er hun nest op de rotsen. Ik las onlangs in een reisgids dat er maar liefst 300 dierensoorten leven. Een heus micro-klimaat als je het mij vraagt. Daarnaast mogen we vooral blij zijn dat deze rots überhaupt bereikbaar is. Lang geleden was de Peñon d’Ifach helemaal niet bereikbaar voor jou en mij. Met de jaren is er op een natuurlijke wijze een verbinding met het vaste land ontstaan. Thank Mother Nature later.

Het is lang niet de eerste keer dat mijn vriend en ik deze populaire badplaats bezochten en dus ook niet de eerste keer dat we ons een weg baanden naar de top van de bekendste kalkrots van Spanje. Speciale klimvaardigheden of klimbenodigdheden heb je helemaal niet nodig om de rots te beklimmen, een goede conditie is voldoende. Wanneer de temperaturen boven 25 graden stijgen wordt het wel wat pittiger en raad ik je aan om voldoende water en op z’n minst een snack mee te nemen. Je bent tenslotte een tijdje onderweg. Op de dagen waarop wij de rots beklommen was het telkens meer dan 30 graden. Puffen geblazen. Tussentijdse conclusie (en persoonlijke tip voor Bert en mezelf)? Kies voor de frisheid van de ochtend en vermijd de middaghitte.

  

De beste klim- en wandeltijd is in het voorjaar van maart tot mei, wanneer de weilanden en heuvels langs de Costa Blanca weer opbloeien na de winter. Bovendien vallen de temperaturen tijdens deze periode goed mee. Er is wel één groot aandachtspunt wanneer je je aan een wandeltocht in het voorjaar waagt… Veel meeuwen bouwen rond deze periode hun nest en kunnen zich behoorlijk ergeren van zodra er (te) veel wandelaars passeren of hun kroost benaderen. Probeer de dieren vooral niet te storen en wees kalm tijdens je tocht. Je bevindt je tenslotte in een adembenemend stukje natuur.

Onderweg naar de top zijn er prachtige uitkijkpunten op de brede kustlijn en de zee. De tunnel is het eerste mogelijke obstakel van je trip naar de top. Wees er niet enkel voorzichtig met kinderen maar pas ook op je eigen stappen. De reden hiervoor is dat bodem er gigantisch glad is. Gelukkig hangt er een touw om houvast te bieden voor zij die dat nodig hebben. Na de tunnel wordt de route aangegeven met knalrode stippen op gesteente. Deze flashy bollen wijzen je op een vrij makkelijke manier naar de top. De ondergrond van de route bestaat voornamelijk uit onregelmatig gesteente. Het constant letten op je passen is van groot belang, je wil er absoluut geen uitschuiver maken.

Na een goed uur stappen, springen en klimmen zal je de top wellicht bereikt hebben. Neem zeker een smartphone of een fototoestel mee… Het zicht dat je er hebt wil je na de reis écht aan je vrienden en familie tonen. Het uitzicht over de indrukwekkende kustlijn van de Costa Blanca valt met geen woorden te omschrijven. Je kunt kilometers ver kijken en op heldere dagen kun je zelfs Ibiza zien liggen. Maar zelfs als je niet tot aan de top raakt, zul je kunnen genieten van enkele mooie panorama’s.

DIT MAG JE ZEKER NIET VERGETEN OP JE TOCHT
  • Water. Genoeg water.
  • Zonnecrème.
  • Een pet of hoed.
  • Een zonnebril.
  • Een stevig paar wandelschoenen. Of sneakers zonder gladde zolen.
  • Een fototoestel of camera indien je voor eeuwig van het uitzicht wil genieten.
  • Een windjack afhankelijk van de periode van het jaar.
  • Een snack die je wat energie kan geven.
  • Een nieuw t-shirt.
GENIET VAN VOLGENDE BEELDEN!
  
  
  

Benieuwd naar ons wondermooi vakantiehuis in Javea, dé uitvalsbasis voor al onze roadtrips tijdens deze vakantie? Lees er hier alles over!

Liefs,

Eline

Verdwalen tussen het groen in Amsterdam

In een artikel op mijn blog pen ik gemiddeld tussen vierhonderd en duizend woorden neer. Soms tweeduizend als ik echt on a roll ben. Vandaag gooi ik het voor een keer over een andere boeg want onderstaande beelden spreken meer dan duizend woorden. Afgelopen weekend zakte ik met Elke af naar de hoofdstad van onze Noorderburen. We zouden er een reportage schieten voor haar opleiding fotografie, maar ook ik nam zowel mijn smartphone als mijn systeemcamera bij de hand om onze dag vast te leggen op beeld. Mijn foto’s mogen dan niet zo’n fotografische hoogstandjes zijn als die van mijn vriendin, toch ben ik best wel trots op de kiekjes die ik afgelopen weekend heb genomen.

Moeder natuur was afgelopen zaterdag uiterst goed gezind en schonk ons een dosis zonneschijn tijdens het merendeel van onze dagtrip. De laatste bestemming van de dag luidde “Hortus Botanicus” – een plantage gelegen op Middenlaan 2a in de Amsterdamse binnenstad. De gehele binnen- en buitentuin is circa 1,2 ha groot. Je kan wel stellen dat we er een tijdje hebben rondgedwaald en onze ogen (al dan niet door onze camera’s) de kost hebben gegeven. Elke en ik besloten al snel om volgende maand opnieuw naar Amsterdam af te zakken en heel wat andere parels van locaties af te schuimen. En jij, wat vind jij van onderstaande hotspot?

LET’S ROOT FOR EACH OTHER
AND WATCH EACH OTHER GROW

    

Een trip naar Oostende tijdens het eindejaar!

Wanneer je niet meer kan vertellen wanneer je het laatst een stad bezocht hebt, kan je stellen dat het véél te lang geleden is. Tijd voor een bezoek aan een van de meest gezellige kuststeden tijdens de mooiste periode van het jaar. Hoewel deze winterse dagen extreem kort zijn, weet Oostende z’n bezoekers heus wel te entertainen. Meer daarover in de komende alinea’s!

Op dinsdagochtend 27 november was het zover. Het lief en ik zetten ons schrap voor een twee uur durende roadtrip naar de Belgische kust. Het verkeer viel goed mee en moeder natuur was ons erg goed gezind. Het zou een van de meest stralende dagen van het eindejaar worden. Eenmaal aangekomen begaven we ons zonder nadenken naar de dijk. Enerzijds omdat het nog te vroeg was om in the checken in het hotel, anderzijds omdat de dijk op dat moment nog niet vol liep met dagtrippers (zoals ons).

Na een heuse wandeling en het maken van beelden voor deze blogpost begaven we ons naar het populaire Andromeda hotel dat vlak langs het Casino gelegen is. Bert sprak vlak voor het binnengaan nog de woorden: “Ik denk dat we helemaal bovenaan zullen slapen” terwijl hij met zijn vinger naar de achtste verdieping van het imposante gebouw wees. Niets is minder waar. We hadden effectief een comfort room mét zeezicht op de hoogste verdieping. We hadden niet alleen een prachtig ruime kamer, de dag nadien bleek het ontbijt eveneens een grote meevaller. Mega uitgebreid. Super lekker.

De toeristische dienst van Oostende zorgde ervoor dat we onze weg gemakkelijk vonden én dat ik met een fonkelnieuwe gepaste trui door de straten kon paraderen. In de namiddag wandelden Bert en ik door de winkelstraten waarna we ons al snel begaven naar het Wapenplein. De plaats waar we onze volgende activiteit zouden beoefenen. Winterijs is een overdekt winterparadijs met een prachtig decor, betoverende verlichting én een schitterende schaatspiste van 1200m². Rondom deze piste kan je jezelf opwarmen met een heerlijke warme chocolademelk, een lekkere jenever en zo veel meer. Winterijs is een niet te missen belevenis tijdens het eindejaar, dat is zeker. (Schaatsen: €6)

Naast schaatsen en gezellig kerstshoppen zijn er in de drukbezochte kuststad ook heel wat andere manieren om je dag in te vullen. Er staan namelijk tal van culturele activiteiten op de agenda. Zo zijn er tijdens de winter 6 verschillende tentoonstellingen die je kan gaan bezoeken. Onze stiekeme favoriet is “The Crystal Ship” die gigantische muurschilderingen van wereldbekende kunstenaars bundelt in de binnenstad. Tijdens een wandeling van 2 uren zou je de meeste parels gezien moeten hebben.

Nog niet genoeg gewandeld? Of course not. De Gentse illustratrice Eva Mouton zorgt ervoor dat je aan de hand van haar eigen wandelplan enkele niet te missen hotspots kan bezoeken. Zo selecteerde de illustratrice 10 etalages in Oostende die ze elk creatief aankleedde met grote krijttekeningen in haar gekende, speelse stijl.

Meer inspiratie nodig? Op de website van Visit Oostende vind je genoeg informatie voor dagenlang plezier.

  
  
 

Brussels getaway with Accor Hotels (part 1)

Hoe veel keren ik onze hoofdstad ben gepasseerd kan ik niet meer op één of twee handen tellen. Of ik Brussel al eens écht, oprecht verkend heb? Om eerlijk te zijn moet ik ofwel 12 jaar in de tijd terug gaan en me proberen te herinneren wat ik tijdens schoolreizen heb gezien. Of ik moet toegeven dat ik de afgelopen jaren niet verder dan het Koning Boudewijn Stadion en de grote markt ben geweest. Nu… Brussel is slechts een klein uur van mijn thuisbasis verwijderd en afgelopen vrijdag – na het werk – zetten het lief en mezelf koers richting onze hoofdstad.

Dankzij Accorhotels verbleven (die by the way super leuke hotels hebben in Brussel) we in het mooie Ibis Centre St Catherine. Een gezellig druk hotel midden in het bruisende centrum van Brussel. Aangename buurt? Check, dubbel check. We werden vriendelijk en kort ontvangen – ideaal op een vrijdagavond. Van zodra we onze kamer gevonden hadden werd het snel duidelijk dat alles rond compact comfort draaide. Top om te zien dat ze elke ruimte in de kamer optimaal benutten. Meer hadden het lief en ik écht niet nodig voor een weekendje Brussel.

brussel11
brussel3
brussel8
brussel2
brussel1

OVER HET HOTEL

Zoals je op bovenstaande foto’s kan ontdekken, een compacte maar volgens mij super efficiënte ruimte. Iedere hoek werd volledig benut. Vandaar dat het Ibis Centre St Catherine hotel ook zo veel gasten onder kan brengen. Perfect voor een korte familie- of businesstrip. Het ideale vertrekpunt voor een ontdekkingstocht door het bruisende Brussel.

Verder was het onbijt voor mij een schot in de roos. Mocht je het nog niet weten, ik ben iemand die enorm weinig lust. Iemand die in de lucht springt wanneer er cornflakes, geroosterde boterhamen en een overload aan croissants zijn. The basics. Deze dingen waren inderdaad deel van het ontbijtbuffet. Een warme chocolademelk maakt het geheel af. (Ja, lach maar!)

brussel5
Accor hotels - ibis centre st catherine

OVER DE STAD

Achteraf bleek het hotel ook hét ideale vertrekpunt voor een korte ontdekkingstocht door Brussel. Op wandelafstand van alle interessante trekpleisters. De grote markt, het koninklijk paleis, de shoppingstraat aka nieuwstraat, de autoloze Anspachlaan (driewerf hoera!),  het justitiepaleis enzovoort. Bert en ik kozen er bewust voor om niet naar de meest bekende bezienswaardigheden zoals Manneke Pis en het Atomium te gaan. We kozen resoluut om interessante trekpleisters met onze vier voeten te ontdekken. En wandelen – dát hebben we gedaan!

Accor hotels - brussel view
Accor hotels - brussels gallerij
Accor hotels - jeanneke pis
Accor hotels - brussel
Accor hotels - brussels trip
  
Accor hotels - brussels trip

Vandaag laat ik je nog niet álles zien… Ben je benieuwd naar nog meer? Een échte kijk op onze korte trip? Binnenkort komt er een video van onze Brussels getaway online!

Tot snel,

Eline

ITALY: Venice, I'm in love

VENICE, THE CITY

Of ik Venetië kan omschrijven in één woord? Wondermooi. Makkelijk gezegd denk je misschien, maar het is werkelijk zo. Afgelopen vakantie heb ik vijf Italiaanse steden bezocht en ik moet zeggen dat ik het meest onder de indruk was van Venetië (en Rome). In Venetië is er eigenlijk niets wat je niet kan bezoeken. Deze stad werd gebouwd op 120 eilandjes en is verbonden door 150 kanaaltjes. Het rustig kuieren door de smalle steegjes, een gezellig gondeltochtje over het Canal Grande en de massa toeristen trotseren op het San Marco plein... Ja, ik hou wel van deze stad zonder wielen.

Venice, Lido

VERVOER

Good and happy feet heb je nodig, vooral dat. Want “met de voet” is de allerbeste manier om Venetië te ontdekken. Verloren lopen in de wirwar van straatjes hoort er ook bij… Wat wel eens grappige situaties kan opleveren. Andere vervoersmiddelen in en rondom Venetië zijn de ons allen bekende en romantische gondels, maar ook de waterbussen genaamd “Vaporetto” zijn er mega populair. Handig dat die dingen zijn! Omdat mijn vriend en ik jonger dan 29 zijn, kregen we bij de aankoop van een vervoerskaart een fikse jongerenkorting. Een 72 urenkaart voor eender welke Vaporetto én een boekje met kortingen voor bezienswaardigheden voor slechts 26 euro. Een Vaporetto gebruik je om naar de omliggende eilanden zoals Lido, Murano en Burano te gaan. Straks lees je waarom we vaak tussen Lido en Venetië pendelden.

Vaporetto Venice

Venice, gondola

MUST SEE & DO

  • Tocht met een gondel – Oké, het kost 80 euro voor de korte rit op een gondel maar als je een beetje slim bent kan je de prijs voor jezelf wat reduceren. Spreek gewoon een ander, willekeurig koppel aan dat ook zichtbaar aan het twijfelen is over de prijs. It’s as simple as that! (Wist-je-dat: Je mag met maximum 6 personen in één gondel.)
  • Piazza San Marco – De San Marcobasiliek, het Dogenpaleis en de Campanile zijn slechts enkele van de bezienswaardigheden/bouwwerken van bouwwerken die de moeite waard zijn om te bezoeken op het plein.
  • Eiland Lido – Mijn vriend en ik hebben er bewust voor gekozen om niet in Venetië zelf te overnachten, maar in een htel op een eilandje dat er met 10 minuten met de Vaporetto (bootje) vanaf lag. De beste keuze ooit bleek achteraf, want Lido heeft zijn eigen strand en het was er veel minder toeristisch.
  • Eiland Murano – Eigenlijk bestaat Murano uit vijf eilanden. Wat meteen opvalt is een overvloed aan glasindustrie, die de laatste jaren terug tot leven is gekomen. 
  • Rialtobrug – Deze brug is de oudstre brug over het Canal Grande en eveneens het centrum van de handel in Venetië. Het is er net zoals op het San Marco plein, erg druk.
  • Brug der zuchten – Ofwel “Pontei di Sospiri” is een klein bruggetje tussen het Dogepaleis en de gevangenis die erachter ligt. De veroordeelden zagen daar voor de laatste keer zonlicht door de ramen van deze brug. Je kunt je voorstellen dat ze toen eens diep zuchtten. Vandaar de naam! 🙂

Venice, Lido

Venice city and gondola

Venice italy must see

Al onderstaande foto’s zijn genomen op “Lido Di Venezia”, het eiland in Venetië waar je op het strand kan relaxen. De laatste dag hebben we hier een tweetal uren relaxed alvorens we met de hogesnelheidstrein door zouden reizen naar Firenze. Oh ja, voor de nieuwsgierigen onder jullie, we hebben erg goed geslapen in hotel Villa Parco. Een goedkoop, gezellig hotel op een rustige locatie en waar wifi gratis te gebruiken is. Een must, voor vele reizigers onder ons.

venice, lido beach

Laat zeker weten wat jullie van dit verslag vinden en of jullie zelf al in het wondermooie Venetië geweest zijn!

Liefs,
Eline