Tag: Opinion

Body positivity staat niet (meer) in mijn woordenboek

Body positivity. Niet mijn favoriete woordencombinatie. Wie heeft deze opvallende woorden in het leven geroepen en tot gigantisch populaire hashtags gebombardeerd? Sta me toe je uit te leggen waarom ik geen fan (meer) ben.

Al jaar en dag worden vrouwen verteld om hun imperfecties te omarmen als deel van een protest tegen de alomtegenwoordige schoonheidsidealen. Van dat laatste woord gaat elk haar op mijn lichaam telkens rechtstaan. In feite kan geen enkele groep mensen invloed hebben op de maatschappelijke perceptie van de ideale vrouw… Jammer genoeg wordt de mening van onze medemens de laatste jaren sterk beïnvloed door beroemdheden en influencers (nog zo’n leuke benaming). Het zijn die invloedrijke personen die een groot deel van het zogenaamde schoonheidsideaal bepalen. Gewoon, omdat het kan.

#bodypositivity is onze aandacht niet waard.

Eerst was ik best oké met dat hele body positivity verhaal omdat ik het gevoel had dat de vrouw niet met zich liet sollen en hiermee tegen het schoonheidsideaal vocht. Het ‘goed in je vel voelen’ is zo veel belangrijker dan het voldoen aan een (fictief) ideaal. Achter deze gedachte sta ik nog steeds. Maar hoe meer weken en maanden er passeerden, hoe frequenter de bewuste woordencombo op sociale media in mijn gezichtsveld sprong. En plots werd het duidelijk hoe men de benaming anno 2017 meestal (!) gebruikt. Er worden tal van nieuwsartikels of foto’s op het wereldwijde web gezwierd over én van vrouwen die #lovemycurves, #bigandbeautiful (en noem maar op) zijn. Voor sommigen blijkt body positivity tegenwoordig dus rechtstreeks gelinkt aan vrouwen met mooie rondingen en het zogenaamde ‘een maatje meer’. Excuseer?

Wanneer je body positivity in die context plaatst ben je medeplichtig aan het feit dat het leven van de vrouw nog steeds rond schoonheid draait. En willen we dat nu niet gewoon de wereld uit? Ik gok dat de echte feminist mijlenver van dit hokjesdenken wegblijft. In de praktijk is body positivity bijna even schadelijk voor de vrouw als de onrealistische standaarden van de huidige beroemdheden. Body positivity is geen herdefiniëring van schoonheid, het is een afleiding.

Een extra leestip.

Onlangs las ik op het wereldwijde web een column van Catherine Kosters. Een knappe vrouw met een heerlijke dosis je m’en fou. Enkele van haar zinnen deden me stilstaan. En glimlachen. Nagel op de kop.

“Waarom vinden we een maatje 36 in bikini automatisch mooi en een 40 of meer dapper? Ik schommel persoonlijk tussen de 38 en de 42 en het kost mij absoluut géén moeite om halfnaakt aan het zwembad te verschijnen. Ik zou dat het liefst elke dag doen. Natuurlijk trek ik op de foto mijn buik in, zoals mijn moeder dat er jarenlang ingehamerd heeft, en natuurlijk verplicht ik mijn lief om een stuk of 50 plaatjes te schieten uit 5 verschillende hoeken, zoals 90% van alle vrouwen op aarde dat doet, fotomodellen incluis. Maar dat betekent niet dat ik hopeloos ontevreden ben over mijn lichaam of op enige wijze aangemoedigd moet worden wanneer ik met mijn 40 – heldin! – een streep vel laat zien. Dank u.” (De volledige column lees je hier)

Na het lezen van Catherine’s artikel heb ik zelf even gereflecteerd naar de afgelopen vierentwintig jaren. Zelf heb ik erg vaak het volgende te horen gekregen wanneer het gesprek rond lichaam en schoonheid: ‘Jij moet niets zeggen, je bent slank!. Alsof ervan uit wordt gegaan dat slank zijn het leven makkelijker maakt. Alsof ik geen mening mag hebben over mijn eigen lijf. Alsof ik op mijn knieën moet vallen van dankbaarheid omdat mijn weegschaal al jaar en dag hetzelfde cijfer aangeeft. Hoe gek zou het zijn om #smallsize, #embraceyourbones of #proudofmyskinnylegs te gebruiken? Heel gek.

Ik wilde blijven typen, maar mijn treinrit zit er helaas op. Waar ik eigenlijk met dit artikel naartoe wil, is dat elk van ons simpelweg gelukkig moet (proberen) zijn. Niemand kan schoonheid definiëren. Dat bepaal je lekker zelf. Body positivity schrap ik voor eens en voor altijd uit mijn woordenboek. Wat jij er verder mee doet is natuurlijk geheel jouw keuze!

Liefs,
Eline

My thoughts on blogging

Het is über hip en het internet krioelt van menig man en vrouw die hun meningen en passies verkondigen in vorm van tekst en beeld. Ik heb het natuurlijk over bloggen. Ik ben verre van expert, maar al jaren enorm geïnteresseerd in dit fenomeen. Heel lang beleefde ik de blogwereld van achter mijn laptopscherm, van op de achtergrond dus. Ik schuimde mijn favoriete blogs dagelijks af, las wat die influential people mij te verkondigen hadden en kreeg ook zin om te doen wat zij deden. Exact één jaar geleden dacht ik bij mezelf dat het welletjes is geweest. Ik wou graag mijn eigen plek op het wereldwijde web en wie hield me tegen? Correct. Niemand.

Waarom blog ik? Het idee spookte al jaren in mijn hoofd, maar de stap zetten en mij figuurlijk bloot te geven op het net? Dat heeft wat langer geduurd. Je kent dat wel… Eerst begin je met micro-bloggen (op Tumblr bijvoorbeeld) maar je plaatst nog geen volledig geschreven content op het net. Ik moet toegeven dat het vooral door mijn bachelor-na-bachelor Cross Media Management kwam dat ik de stap heb gezet. Mede door een mijnheer genaamd Guido Everaert, die een krak is in Storytelling, en ons daar les in gaf. Deze communicatiespecialist heeft trouwens ook pas een boek uitgebracht, en ik nodig jullie allen uit om op deze link te klikken. Nu back to the point… Al snel maakte ik een wordpress.com blog aan en begon ik aan de layout te prutsen (lees: een gratis thema kiezen). Ik tokkelde mijn eerste alinea’s op mijn hoogsteigen blog en daar kwam geen einde aan…

Al snel kwam ik tot de conclusie dat dit niet zomaar een bevlieging was. Nee. Ik wou dit blijven doen want ik deed het graag. Schrijven over nieuwe (Belgische) fashion brands, mijn medemens een handige applicatie aanraden, … Dat is mijn ding. Daarom schakelde ik al snel over naar een gehoste versie van WordPress en sindsdien zijn er meer en meer positieve reacties op mijn blog gekomen. Een heuse vreugdedans vindt plaats wanneer ik uit onverwachte hoek een compliment krijg. Het is zo leuk om te ervaren dat mensen je blog opmerken uit de overbevolkte blog-o-sphere en daarom – even tussen de soep en de patatten – een big thanks to you, lieve lezer!

Zoals ik in het begin van dit artikel verkondigde, lees ik even graag blogs van anderen als dat ik zélf schrijf. Het is altijd leuk om in een bepaalde blogpost zo verdiept te zijn, dat je de tijd vergeet. Maar ik moet toegeven dat het soms ook de foute kant opgaat… Wanneer ik merk dat een bepaald blogger regelrecht richting het commerciële pad wandelt, ben ik geneigd af te haken. Het is leuk om producten opgestuurd te krijgen – dat ontken ik niet – maar wanneer ze niet bij je blog passen, zou je er vriendelijk voor moeten bedanken. Punt. Het is zo belangrijk om eerlijk te zijn tegen degenen die je blog staande houden: je lezers. Ook ik hou er enorm van om (nieuwe) merken aan de man te brengen, maar om mijn eigen niet tegen de schenen te schoppen, doe ik dat enkel en alleen bij merken en mensen waar ik volledig achter sta. Ze moeten bovendien ook bij de look en feel van mezelf en mijn blog passen. Ik geef je enkele voorbeelden: Ellen Kegels van LNKnits, Tiany Kirilof van Belmodo, Elfi De Bruyn van Glam At Heart en Dorien van Luxedy

Wat mij in de eerste maanden van Your daily dose of me ook een beetje dwars lag, was het gevoel dat heel wat beginnende bloggers zich blind bleken te staren op cijfers. Uiteraard moet je daar mee bezig zijn, ik wil niet verkondigen dat je dat aspect links moet laten liggen. Maar vertalen die 1.900 Facebook likes, 3000 Bloglovin aanhangers en 11.000 Instagram volgers exact hoe je succesvol je blog is? Misschien. Maar ik heb ondertussen ondervonden dat dat voor mij niet het belangrijkst is. Ik hecht persoonlijk veel belang aan de interactie met mijn lezers. Het contact dat ik met ze heb via comments, sociale media of e-mail maakt mij alleszins veel gelukkiger. Ook in real life is dat het geval. Ik krijg enorm graag feedback van mijn virtueel publiek want ik schrijf tenslotte ook voor hun. Niet voor de vier muren waar ik door omringt word. Ik ben er bijna zeker van dat je op die manier even ver komt in het uitbreiden van je publiek. Word of mouth still does the trick en die likes komen er dan wel bij, denk ik dan. Wat is jouw mening hierover?

Schermafbeelding 2014-10-24 om 10.50.07

Om af te sluiten wil ik graag nog een vraag beantwoorden die in mijn e-mail belandde. “Hoe begin je in godsnaam aan bloggen en vooral waar blijf je al die inspiratie halen?” Ik was meteen enthousiast om een antwoord neer te pennen. Ik heb geen eindeloze inspiratie en er bestaat ook geen succes-formule. De dingen waar ik inspiratie uit haal zijn helemaal niet zo onlogisch: het dagelijkse leven, een quote, uren scrollen op Pinterest, Instagram, andere blogs, evenementen, een goed boek, … Enzovoort. Over het bloggen zélf: Er moet een goede reden achter zitten waarom je aan zo’n avontuur begint. Het is niet omdat half België aan het virtueel pennen is geslagen dat jij niet wil achterlopen en er ook iets mee wil doen.

  • Je bent geïnteresseerd in het lanceren van je eigen blog maar je bent bijlange nog niet overtuigd? Dan raad ik je aan om wat kwaliteitsvolle blogs te lezen en volgen vooraleer je dé stap zet. Terwijl je aan het lezen bent – of op onverwachte momenten – pak je een pen en papier en brainstorm je er op los. Schrijf op wat jouw passies zijn, wat je zou willen delen en vooral waar jij het verschil in kan maken. (Blogs to visit: Manrepeller, Chapter Friday, Polienne)
  • Als schrijven is niet jouw cup of tea is, kan je overwegen om iets “anders” te doen op je toekomstige blog. Lezers zullen bij jou dan geen ellenlange teksten verwachten, want jij bent misschien degene die fabuleus uitblinkt in beeld en video. Of misschien ben je wel een muziek expert of weet je alles over games. Doe daar dan iets mee!
  • Weet dat er veel tijd in zal kruipen.
  • Een gouden tip? Lees How Blogs Work van Stephanie Duval, want zij helpt je met haar boek graag op weg en heeft bakken ervaring. Ik ben er voor honderd procent zeker van dat je over de streep getrokken zal worden en dat je staat te popelen om je idee naar de werkelijkheid te vertalen.

Liefs,
Eline