Tag: Creative

Creating a good story is key, but not necessarily for free

Dit artikel is (helaas, oh helaas) geen rant over de up en downsides van het bloggen. In dit artikel ontdek je simpelweg enkele gedachten die al meerdere maanden in mijn hoofd circuleren. Nu dat is uitgeklaard en de drama seekers dit tabblad hebben gesloten, even het volgende:

Vandaag schrijf ik een stuk over mijn meest geliefde, dagelijkse bezigheid. Chocolade eten niet meegerekend. Bloggen staat voor mij onherroepelijk gelijk aan een ongedwongen liefde voor schrijven, een passie voor all things visual en een drang om persoonlijke verhalen met mijn medemens te delen. De stap naar het opstarten van mijn eigen blog was snel gezet. Enerzijds omdat ik tijdens mijn tweede bacheloropleiding, in 2013, ontdekte dat ik mezelf graag al schrijvend uitdruk. Anderzijds omdat ik zodanig veel babbel dat het wordt geapprecieerd wanneer ik me enkele uren achter mijn laptop wegcijfer in plaats van al mijn gedachten live uit te kramen. Zeer begrijpelijk.

Ik moet toegeven dat ik me tijdens mijn eerste jaar als plezierschrijver niet altijd op mijn gemak heb gevoeld. Op events, bijvoorbeeld. Het voelde alsof enkele ervaren bloggers me beschouwden als een geniepige invader in hún online universum. Zij waren er tenslotte al járen mee bezig en vroegen zich wellicht af of ik in hun spotlight wilde staan. Ik was nochtans gewoon een twintigjarige snottebel die verhalen wilde delen over random onderwerpen die impulsief in haar brein opkwamen. Het delen van die random verhalen voelde vanaf het begin uiterst natuurlijk aan. En dat doet het trouwens nog steeds.

Tegenwoordig is de helft van de wereldbevolking aan het online schrijven gegaan en eigenlijk vind ik dat helemaal oké. Iedereen heeft recht op een virtuele stek waar creativiteit de vrije loop kan gaan en meningen zonder schaamte worden geuit. Toch? Jong en oud hebben zich de afgelopen jaren een weg gebaand naar online platformen zoals Blogger, Tumblr, Youtube, WordPress, Medium of *vul hier jouw favoriete platform in*. Ze willen allen een eigen online stek waarop ze hun ei kwijt kunnen via tekst, beeld en meer. Een platform waarop ze volledig hun ding kunnen doen. Een platform waarop ze niet hoeven zitten wachten op het oordeel van de eindredacteur – want dat ben je lekker zelf. In the end verschillen bloggers niet zo veel van schilders, ontwerpers en schrijnwerkers want het is tenslotte een bezigheid als een ander. Eentje waarvoor je vergoed kan worden. Super normaal, toch. Of niet?

STANDPUNT 1:
“Daar IS TOCH BAKKEN geld mee te VERDIENEN, HÈ”

Of je nu een frequente lezer bent, een verdwaalde ziel die toevallig op dit platform is beland of gewoon een nieuwsgierige mede-blogger… Je weet dankzij bovenstaande kop wellicht welke richting ik uit zal gaan in de volgende alinea’s. Er wordt nogal frequent verondersteld dat bloggen niet zomaar een random hobby is. Want, ja, waarom zou je anders uren per week zitten tokkelen op je laptop als er niets tegenover staat? Dit standpunt, dat velen van onze medemensen innemen, is een van mijn minst geliefde. Uiteraard zijn er verschillende redenen waarom enkele mensen denken dat de huidige generatie online plezierschrijvers vooral poen wilt scheppen. Onwetendheid is wellicht de koploper der oorzaken, maar er is heus nog een andere reden waarom sommigen er zo over denken. Wanneer het gemiddelde Vlaamse mediakanaal alweer een clickbait fabriceert om een succesvol (maar zeldzaam) voorbeeld van een Belgische fulltime blogger voor te schotelen, dan wil ik geloven dat bepaalde mensen sceptisch tegenover “ons” staan.

Met de opkomst van de term online influencers is het er niet makkelijker op geworden. Een krantenkop waar ik in 2016 van walgde? —> “Hoe u 750.000 euro per jaar kunt verdienen door te bloggen”. Geen wonder dat honderden (wacht, neen, duizenden) tieners zich een weg banen op YouTube en evenveel abonnees als PewDiePie of Casey Neistat nastreven. Dat is allemaal goed en wel, maar wanneer de motivatie van deze hobby de woorden “free stuff” of “geld” bevat dan staat het huilen me dichter dan het lachen.

Ik spreek wellicht voor een groot deel van de bloggers wanneer ik zeg dat best veel mensen veronderstellen dat we een tweede loon aan onze hobby overhouden. Ten eerste kan negentig procent van de Belgische bloggers met hun inkomsten hun internetverbinding niet eens betalen. Nog straffer, de meesten van hen willen dat niet eens. Kan je het geloven? Ze wíllen er hun rekeningen niet mee kunnen betalen omdat het delen van hun ongezouten mening een hobby is als een ander. Natuurlijk zijn er bloggers die er een maandelijks zakcentje aan willen overhouden (mezelf incluis) én of course zijn er enkelingen die van hun blog hun broodwinning gemaakt hebben. Maar wat wordt er nooit in één adem bij vermeld? Dat deze mensen al tig jaren zwoegen om hun online stek zo interessant, kwalitatief én innovatief mogelijk te maken. Voor henzelf, maar vooral voor hun trouwe lezerspubliek dat iedere dag op een nieuwe update zit te wachten. Niét omdat de fulltime blogger in kwestie op hete kolen zit om het vijftiende paar schoenen van de maand in ontvangst te nemen.

STANDPUNT 2:
JOU KUNNEN WE TOCH INSCHAKELEN ALS
WANDELEND RECLAMEBORD, RIGHT?

En dan komen we plots bij de compleet andere kant van het verhaal. Je weet ondertussen dat de gemiddelde internationale blogger een kleine (of misschien wel grote) zakcent aan zijn online stek overhoudt. Bij ons in België is het echter nog niet helemaal ingeburgerd om (veel) geld te verdienen met je blog maar het kán. Net zoals merken adverteren in klassieke media zoals (online) magazines, radio en tv, zijn blogs eveneens een medium waarop een merk zijn product in de spotlight kan zetten. Dit gebeurt niet alleen door middel van banners of ads, maar ook via product reviews, outfit posts, affiliate links, ambassadorships, enzovoort. Allemaal goed en wel wanneer het op een inspirerende, authentieke manier is uitgewerkt. Toch is er een serieuze keerzijde aan de medaille. Er zijn namelijk verschillende professionals die zich niet kunnen inbeelden dat magazines en blogs deels hetzelfde opereren. Want iemand die schrijft in z’n vrije tijd moet je toch niet betalen? Auwch…

Ik ben ervan overtuigd dat blogs onze geliefde, papieren magazines nooit zullen vervangen, maar je kan wel begrijpen dat zowel in offline als online magazines verschillende adverteerders voor mooie inkomsten zorgen. Waarom zou je een blogger dan niet betalen om zijn expertise en eerlijke mening te delen met zijn/haar trouwe lezerspubliek?

In 2017 zijn er nog steeds individuen (maar even goed internationale brands) die ervan overtuigd zijn dat je een blogger kan inschakelen om gratis reclame voor hen te maken. Dat is toch wat we doen? Een jeansbroek aanprijzen in ruil voor drieëntwintig posts op elk van onze persoonlijke sociale media kanalen zodat ze een gratis bereik van vijftigduizend personen hebben. Of een gezond koekje de hemel in prijzen omdat dat dat toevallig in je brievenbus zit. Niet, dus. Je wilt niet weten welke voorstellen er in de postbus van de gemiddelde blogger belanden. Laat staan die van een graficus, fotograaf, of eender welke andere creatieveling. Awel, de ene keer kan ik er ongelooflijk hard mee lachen, de andere keer voel ik plaatsvervangende schaamte of word ik lichtjes ontstemd.

Creating a good story is key
but not necessarily FOR free

Wat ik met bovenstaande woorden probeer te bereiken? Niets baanbrekend. Ik zocht gewoon een plaats om mijn gedachten uit te spuwen en de enige optie was uiteraard mijn eigen online speeltuin. Verder hoop ik vanuit de grond van mijn hart dat bloggers er alles aan doet om niet als een wandelend reclamebord rond te lopen en elk gratis spul zomaar op hun online kanalen te zwieren. Want dan, dan gaat alles écht naar de kloten haaien.

Schluss.

Eline