Categorie: LIFESTYLE

Aveda Hasselt geeft mijn lokken een zomerse twist

Een kappersbezoek omvat zo veel meer dan het vastleggen van de afspraak, enkele uren stil zitten en magazines verslinden. Voor mij is het vooral een (onnodig) denkproces. Wanneer ik na maanden twijfelen beslis ‘om mijn blonde lokken nog eens onder handen te laten nemen’, duurt het enkele dagen vooraleer ik de telefoon écht vastneem om een afspraak te maken. Na het maken van de afspraak baan ik me meteen een weg door het sociale media universum om inspiratie op te doen. Ik verzamel tal van leuke kapsels op Pinterest en probeer te weten te komen welke looks er bij mijn gezicht zouden gaan. Erg veel stijlen passeren telkens de revue: een korte bob, een middellang golvend kapsel, een blondgrijze kleur, …

Jammer genoeg blijft het meestal bij het verzamelen van deze wilde ideeën, om dan toch maar een safe option te kiezen. Mijn meest recente kappersbezoek, vorig weekend, bleek geen uitzondering op de regel. In mijn vierentwintig jarig bestaan heb ik nog nooit eerder zotte beslissingen genomen op vlak van haar en dat zal wellicht altijd zo blijven. Iets meer dan 2 jaar geleden durfde ik het aan om voor een zeer natuurlijke ombré (tegenwoordig ‘sombre’ genoemd) te kiezen die ik jaar na jaar heb onderhouden. Voor welke coupe koos ik deze keer?

EEN ZOMERSE TOETS!

De lieve Tessa van het Aveda salon in Hasselt heeft me een heerlijk ontspannende namiddag bezorgd. Zo stelde ze me op mijn gemak toen we samen kozen voor een natuurlijke, blonde balayage. Na wat babbelen, het verslinden van enkele magazines en nog wat meer wachten voorzag Tessa mijn nagels van een nieuw kleurtje. Toen ik me na een tijdje naar de wastafel mocht begeven, genoot ik van een deugddoende hoofdmassage terwijl verschillende Aveda producten zich inwerkten in mijn blonde lokken. Na al dat wassen werd er nog een kleine 3 centimeter van de lengte geknipt en begon het föhn-werk… Eindelijk zou ik ontdekken hoe de kleur van mijn lokken oogt.

Het resultaat ontdek je wanneer je een béétje verder scrolt. Mijn nieuwe haarkleur is het lichtst dat mijn haren tot nu toe al geweest zijn en eigenlijk ben ik er súper blij mee. Er zit weer wat meer schakering in mijn haar en het geheel ziet er subtiel sunkissed uit. Bij Aveda koos ik bewust voor stijl haar… Dit omwille van het feit dat mijn stijltang recent ontploft is (for real) en ik nog op zoek ben naar een degelijke vervanger.

Wat vind jij van mijn opgefriste coupe?

VOOR & NA

  

AVEDA HASSELT OOK EEN BEZOEKJE BRENGEN?
Ben je toe aan verwennerij? Zin in een nieuwe coupe, een onvergetelijke massage of een deugddoende sessie yoga? In een wondermooi pand in de Kapelstraat, middenin het centrum van de stad van de smaak, vind je een fonkelnieuwe hotspot: Aveda Lifestyle Salon & Spa. Een topadresje!
Kapelstraat 21
B-3500 Hasselt

011/ 646566
Online boeken kan hier

Lees hier alles over mijn Stress Fix massage bij Aveda!

*Deze blogpost maakt deel uit van een samenwerking. Dit verandert hoe dan ook niets aan mijn 100% eerlijke mening. 

Body positivity staat niet (meer) in mijn woordenboek

Body positivity. Niet mijn favoriete woordencombinatie. Wie heeft deze opvallende woorden in het leven geroepen en tot gigantisch populaire hashtags gebombardeerd? Sta me toe je uit te leggen waarom ik geen fan (meer) ben.

Al jaar en dag worden vrouwen verteld om hun imperfecties te omarmen als deel van een protest tegen de alomtegenwoordige schoonheidsidealen. Van dat laatste woord gaat elk haar op mijn lichaam telkens rechtstaan. In feite kan geen enkele groep mensen invloed hebben op de maatschappelijke perceptie van de ideale vrouw… Jammer genoeg wordt de mening van onze medemens de laatste jaren sterk beïnvloed door beroemdheden en influencers (nog zo’n leuke benaming). Het zijn die invloedrijke personen die een groot deel van het zogenaamde schoonheidsideaal bepalen. Gewoon, omdat het kan.

#bodypositivity is onze aandacht niet waard.

Eerst was ik best oké met dat hele body positivity verhaal omdat ik het gevoel had dat de vrouw niet met zich liet sollen en hiermee tegen het schoonheidsideaal vocht. Het ‘goed in je vel voelen’ is zo veel belangrijker dan het voldoen aan een (fictief) ideaal. Achter deze gedachte sta ik nog steeds. Maar hoe meer weken en maanden er passeerden, hoe frequenter de bewuste woordencombo op sociale media in mijn gezichtsveld sprong. En plots werd het duidelijk hoe men de benaming anno 2017 meestal (!) gebruikt. Er worden tal van nieuwsartikels of foto’s op het wereldwijde web gezwierd over én van vrouwen die #lovemycurves, #bigandbeautiful (en noem maar op) zijn. Voor sommigen blijkt body positivity tegenwoordig dus rechtstreeks gelinkt aan vrouwen met mooie rondingen en het zogenaamde ‘een maatje meer’. Excuseer?

Wanneer je body positivity in die context plaatst ben je medeplichtig aan het feit dat het leven van de vrouw nog steeds rond schoonheid draait. En willen we dat nu niet gewoon de wereld uit? Ik gok dat de echte feminist mijlenver van dit hokjesdenken wegblijft. In de praktijk is body positivity bijna even schadelijk voor de vrouw als de onrealistische standaarden van de huidige beroemdheden. Body positivity is geen herdefiniëring van schoonheid, het is een afleiding.

Een extra leestip.

Onlangs las ik op het wereldwijde web een column van Catherine Kosters. Een knappe vrouw met een heerlijke dosis je m’en fou. Enkele van haar zinnen deden me stilstaan. En glimlachen. Nagel op de kop.

“Waarom vinden we een maatje 36 in bikini automatisch mooi en een 40 of meer dapper? Ik schommel persoonlijk tussen de 38 en de 42 en het kost mij absoluut géén moeite om halfnaakt aan het zwembad te verschijnen. Ik zou dat het liefst elke dag doen. Natuurlijk trek ik op de foto mijn buik in, zoals mijn moeder dat er jarenlang ingehamerd heeft, en natuurlijk verplicht ik mijn lief om een stuk of 50 plaatjes te schieten uit 5 verschillende hoeken, zoals 90% van alle vrouwen op aarde dat doet, fotomodellen incluis. Maar dat betekent niet dat ik hopeloos ontevreden ben over mijn lichaam of op enige wijze aangemoedigd moet worden wanneer ik met mijn 40 – heldin! – een streep vel laat zien. Dank u.” (De volledige column lees je hier)

Na het lezen van Catherine’s artikel heb ik zelf even gereflecteerd naar de afgelopen vierentwintig jaren. Zelf heb ik erg vaak het volgende te horen gekregen wanneer het gesprek rond lichaam en schoonheid: ‘Jij moet niets zeggen, je bent slank!. Alsof ervan uit wordt gegaan dat slank zijn het leven makkelijker maakt. Alsof ik geen mening mag hebben over mijn eigen lijf. Alsof ik op mijn knieën moet vallen van dankbaarheid omdat mijn weegschaal al jaar en dag hetzelfde cijfer aangeeft. Hoe gek zou het zijn om #smallsize, #embraceyourbones of #proudofmyskinnylegs te gebruiken? Heel gek.

Ik wilde blijven typen, maar mijn treinrit zit er helaas op. Waar ik eigenlijk met dit artikel naartoe wil, is dat elk van ons simpelweg gelukkig moet (proberen) zijn. Niemand kan schoonheid definiëren. Dat bepaal je lekker zelf. Body positivity schrap ik voor eens en voor altijd uit mijn woordenboek. Wat jij er verder mee doet is natuurlijk geheel jouw keuze!

Liefs,
Eline

Vaarwel your daily dose of me

The word is out. Vandaag zeg ik voorgoed vaarwel tegen mijn allereerste blogbaby ‘Your daily dose of me’. Nu ja, niet helemaal. Ik wilde mezelf simpelweg loskoppelen van de naam die al meer dan 4 jaren meedraait in de wondermooie wereld der blogs. Voortaan zal je al mijn verhalen ontdekken op www.elinerey.be. Hoera! Hoera! Hoezee!

EEN BEETJE omkadering.

Ik pen het verhaal over de opstart van mijn blog graag even neer, gezien ik er zeker van ben dat de meesten het niet kennen. In oktober 2013 besloot ik erg impulsief om een eigen online stek te creëren. Niet met het uitgaanspunt om ‘blogger te willen zijn’ of ‘mijn creatief ei kwijt te kunnen’. Ik besloot een account te maken (op een gratis platform, weliswaar) voor mijn toenmalige bachelor-na-bachelor opleiding. Het doel? In alle anonimiteit mijn schrijfstijl verbeteren voor het vak Storytelling. De naam van mijn online stek was toen een absolute bijzaak. Geen haar op mijn hoofd dacht eraan om de inhoud ervan aan iemand te tonen. Dat moment dacht ik welgeteld zeven seconden na waarna ‘your daily dose of me’ uit mijn virtuele pen vloeide. Zo’n 3 weken later, eigenlijk best kort na de opstart, zette ik mijn virtuele stek dankzij een enthousiaste vriendin tóch openbaar. En de rest is geschiedenis.

Ondertussen zijn we 4,5 jaar later. Je kan wel stellen dat ik werkelijk járen over deze naamsverandering heb gedaan. Het idee speelde al mee vanaf het allereerste jaar maar ik kreeg de knoop niet doorgehakt. En dat is niet zo onlogisch. Your daily dose of me heeft een emotionele waarde. Ik ben fier op het feit dat ik deze blog heb opgestart om een educatieve reden en niet omdat ik ‘een blogger wilde zijn’. Maar waar knelt het schoentje dan juist? Mensen die mij zowel in real life als virtueel hebben ontmoet, zullen mijn blognaam vast herkennen. Met de nadruk op HERkennen. Mijn blognaam is niet de makkelijkste om te onthouden en dat wist ik uiteraard al toen ik hem voor het eerst luidop zei in 2013. Een ware tongtwister. Probeer hem maar eens vijf keer na elkaar te noemen. Wie typt er nu spontaan www.yourddofme.be in zijn adresbalk? Juist, ja.

WELKOM WWW.ELINEREY.BE!

Zij die mij op Instagram volgen hoef ik de link wellicht niet uit te leggen. Al 6 jaren vertoef ik onder de naam ‘elinerey’ op mijn favoriete sociale media kanaal: Instagram. Vandaag is de cirkel eindelijk rond. Ik houd ervan om zowel tekstueel als visueel verhalen te vertellen. Mijn Instagram en blog zijn nu écht een verlengde van elkaar. Finally.

Buiten de nieuwe url verandert er eigenlijk niet veel voor jou en mij. Ik ga mezelf niet plots tot queen of vlogging dopen omdat ik steevast geloof in de kracht van een goed verhaal in tekstvorm. De komende weken, maanden en jaren kan je nog steeds blogposts lezen over onderwerpen die me nauw aan het hart liggen. Denk maar aan inspirerende hotspots in eigen land, nieuwe outfits, ongedwongen interviews, dromerige reisverslagen en spontane gedachten.

Ik hoop vanuit de grond van mijn hart dat je het plezierig blijft vinden om op mijn blogtrein mee te reizen.

Veel liefs,
Eline

For the love of leafs

Al vierentwintig jaar drink ik dag in dag uit water. Die typische, gesuikerde frisdranken waar velen dol op zijn, zijn nu eenmaal niet voor mij weggelegd. Dat kunnen mijn vrienden en familie beamen. Of water mijn leven niet wat saai maakt? Wees gerust. De laatste twee jaren geniet ik af en toe wél van enkele andere drankjes. Zo leerde ik dankzij mijn vorige job iced tea label Pure Leaf kennen. Na enkele keren sippen werd ik gigantisch enthousiast en tijdens snikhete dagen kan ik niet meer zonder. Vorige zomer beleefde dit drankje een waar topjaar in België, maar voor zij die het merk nog niet kennen: Pure Leaf is een verfrissende ijsthee getrokken van echte theeblaadjes zonder kunstmatige smaak- en kleurstoffen of conserveermiddelen. Door het lage aantal calorieën en de licht zoete smaak is het een heerlijke en verantwoorde keuze voor thuis, bij je lunch of voor onderweg.

Onderweg, zeg je? Exactly! Onlangs zakte ik samen met een topper van een vriendin (en fotograaf) af naar de hoofdstad van onze Noorderburen. Het was een snikhete dag en het kwik zakte amper onder dertig graden. Ik was oprecht blij dat ik mijn favoriete theedrankje meenam en we zochten samen toevlucht naar een locatie die ons genoeg schaduw kon bieden: Hortus Botanicus. Dé ultieme plant heaven van Amsterdam.

Het allerleukste aan dit drankje is niet de frisheid ervan, maar de combinatie mogelijkheden. Van deugddoende mocktails tot verfrissende cocktails of gewoonweg helemaal puur… Je kan er erg veel kanten mee op. Zelf kies ik meestal voor de Pure Leaf Peach variant en doe ik er een scheutje veenbessensap en wat citroenverbena bij. Ook ijsblokjes zal ik nooit vergeten want ijskoud smaakt deze thee het allerbest. Het resultaat van mijn Peach mocktail ontdek je hier.

AND THERE IS MORE … SCROLL ALONG!

  

BEZOEK THEEHUIS ‘LEAF. BY PURE LEAF’

In een hoekpand op de Nationalestraat in Antwerpen opende het pop-up theehuis van Pure Leaf op 12 mei officieel zijn deuren. Ik woonde de opening bij en voelde meteen dat deze tijdelijke hotspot een schot in de roos zou zijn. Van interieur tot drank en kleine snacks… Het verhaal klopt van a tot z. En het interieur is verschrikkelijk fotografeerbaar, wat tegenwoordig een doorslaggevende factor is voor een succesvolle keet. Verrast was ik allerminst toen ik laatst vernam dat LEAF. by Pure Leaf wegens groot succes open zal zijn tot en met juli. Dat is schitterend nieuws, want zo kan ook jij deze unieke bar ontdekken voor het te laat is.

What to expect? Allesbehalve een klassiek teahouse. Het is een hippe theebar waar het ook voor food lovers genieten is. Werkelijk iédereen met zin in een verfrissend authentiek drankje of een lekkere mock- of cocktail zal er verwend worden.

LEAF. by Pure Leaf is open van woensdag tot en met zondag van 10 tot 18 uur. Schol!

Fotografie door Elke Wendrickx.

Theehuis in Nationalestraat Antwerpen

P.S.: Pure Leaf heeft het Rainforest Alliance Certified keurmerk. Dit geeft aan dat de thee afkomstig is van plantages waar wordt gewerkt volgens duidelijk vastgestelde criteria. Dit, op gebied van een optimale bescherming van het milieu, goede arbeidsvoorwaarden en werkomstandigheden voor de theeplukkers.

Out Of Office with Mini

Soms kan het deugd doen om je vertrouwde werkomgeving een dagje te verlaten en een nieuwe bron aan inspiratie op te zoeken. Het verlaten van platgetreden paden werkt vaak verrassend positief. In maart kreeg ik dankzij Mini BeLux de kans om een dagje te roadtrippen in de fonkelnieuwe Mini Countryman. De eindbestemming? Een uiterst gezellige cabin die over alle ingrediënten beschikte voor een succesvolle werkdag: wifi, een paar snacks, inspirerende boeken en een rustgevend uitzicht. That’s all.

Om de nieuwe wagen, en vooral ook de sfeer errond, te introduceren, ontwikkelde TBWA de Mini Out Of Office Workplace: een mobiele workspace op een van de mooiste, afgelegen plekjes van België aka de Congoberg in Vollezele. Zij die aan het begin van dit jaar een testrit boekte met de nieuwe Mini Countryman, kregen de coördinaten mee om een dag te gaan werken en herbronnen in dit natuurhuisje. De start van de campagne werd gegeven op het Autosalon, waar bezoekers en trouwe klanten als eerste de kans kregen om hun plekje in de Mini Out Of Office Workplace te claimen. Vorige maand kregen het lief en ik de kans om deze beleving helemaal zelf mee te maken.

“Verhalen zijn de bron van elk leuk gesprek. Voeg er dus zo veel
mogelijk toe aan je leven. Trek de wijde wereld in. Laat de stad achter.
Maak je geest vrij. Voeg nieuwe avonturen toe. Voeg vrienden toe.
Voeg herinneringen en betekenissen toe. En wanneer je terugkomt,
vertel je je verhaal. Mini Countryman. Add Stories.”

De Mini Countryman is een wagen die je uitdaagt om de stad af en toe achter je te laten en verborgen parels te ontdekken die dichter bij huis liggen dan je zou denken. Een motto dat ik steeds in mijn achterhoofd probeer te houden wanneer ik in het weekend even achter mijn computerscherm weg wil. Op 26 maart mochten Bert en ik afzakken naar de enige echte Mini Out Of Office Workplace in Vollezele, op zo’n anderhalf uur rijden van onze thuisbasis. Om op tijd aan mijn werk te kunnen beginnen (en eindigen) waren mijn vriend en ik tweemaal tijdens spitsuur op de baan. Dat lijkt geen evidente keuze maar gelukkig zaten we in de Mini Countryman die ervoor zorgde dat we ons gedurende 4,5 uren (yes, file) op ons uiterste gemak voelden. Omdat de wagen zodanig ruim is voelde ik mij een kleine koningin op de baan. Wellicht moet ik je niet kaderen hoe geslaagd onze not so ordinary werkdag was.

Meer weten over de Mini Countryman?
Klik hier! 

HOTSPOT: Een frisse wind doorheen mijn lokken dankzij Studio L Hairdesign

Studio L Hairdesign Hasselt

Herinner je je het artikel nog over mijn gigantisch haardilemma? Het was op dat moment meer dan een jaar geleden dat ik een kapperszaak binnenstapte. De reden hiervoor is dat ik tussen 2014 en 2016 een paar keer verhuisd ben en ik simpelweg geen vaste kapper meer had. Mijn vriend en ik woonden eerst tijdelijk in Antwerpen voor onze opleidingen en daarna verhuisden we naar hartje Limburg. Plots, veel te laat (want de tijd vliegt nu eenmaal), kwam het besef dat mijn haar er wel écht futloos uit zag. Waar waren mijn verzorgde, goudkleurige lokken in godsnaam naartoe? Ik begon wat op Pinterest rond te dwalen om inspiratie op te doen voor een nieuwe coupe en besloot vrij snel om via het wereldwijde web op zoek te gaan naar een nieuw kapsalon dichtbij huis. Na enkele dagen surfen kwam ik steeds opnieuw op de sociale media kanalen van Studio L Hairdesign terecht. Het werd meteen duidelijk dat deze kapperszaak weleens mijn vaste stek zou kunnen worden. Ik boekte een afspraak en enkele dagen later kwam ik terecht bij een super vriendelijk team.

Op een vrijdagavond in februari was het zover. Het doel van mijn kappersbezoek was voornamelijk het opfrissen van mijn lokken. Ik had absoluut geen wilde plannen om mijn kleur drastisch te veranderen of de schaar onder mijn oren te plaatsen. Verwacht dus geen zot gedoe, maar een mooie opgefriste look. Ben je benieuwd naar het resultaat na slechts een anderhalf uurtje relaxen bij Studio L Hairdesign? Er werd uiteindelijk 10 centimeter van mijn lengte geknipt en een zacht ombré effect gecreëerd… De kapster zorgde ervoor dat mijn natuurlijke haarkleur grotendeels behouden werd en dat ik helemaal klaar ben voor de lente. Op dit moment, een kleine maand later, ben ik er zelfs over aan het denken om nóg een tintje lichter te gaan. Ik ben heel erg benieuwd naar jouw mening. Laat gerust een berichtje achter in de comment sectie onderaan deze pagina.

OVER STUDIO L HAIRDESIGN & MICROBLADING

Zaakvoerdster Zeynep is een Limburgse dame die gepassioneerd is door all things beauty. In 2013 besloot ze een kapperszaak op te starten op de Sint-Truidersteenweg in Hasselt, nét buiten de kleine ring. Samen met haar team staat ze niet enkel in voor knippen, kleuren en brushings… Het team is eveneens gespecialiseerd in het plaatsen van extensions en het uitvoeren van microblading. Bovendien heeft Zeynep nog meer voor ons in petto. Binnenkort kan je bij Studio L terecht voor nagelbehandelingen en wimperextentions. Studio L has got it all!

Zin om Zeynep en haar team aan het werk te zien én ben je een grote fan van verrassende voor en na foto’s? Dan ben je op het Instagram account van de zaak op het juiste adres.

PRAKTISCHE INFORMATIE

Adres: Sint-truidersteenweg 16, Hasselt
Telefoonnummer: 0488 88 89 91
Sociale mediaInstagram & Facebook

Openingsuren:
Maandag: gesloten
Dinsdag: 10u – 18u
Woensdag: 9u – 18u
Donderdag: 10u – 18u
Vrijdag: 10u – 20u
Zaterdag: 8u tot 16u

Verdwalen tussen het groen in Amsterdam

In een artikel op mijn blog pen ik gemiddeld tussen vierhonderd en duizend woorden neer. Soms tweeduizend als ik echt on a roll ben. Vandaag gooi ik het voor een keer over een andere boeg want onderstaande beelden spreken meer dan duizend woorden. Afgelopen weekend zakte ik met Elke af naar de hoofdstad van onze Noorderburen. We zouden er een reportage schieten voor haar opleiding fotografie, maar ook ik nam zowel mijn smartphone als mijn systeemcamera bij de hand om onze dag vast te leggen op beeld. Mijn foto’s mogen dan niet zo’n fotografische hoogstandjes zijn als die van mijn vriendin, toch ben ik best wel trots op de kiekjes die ik afgelopen weekend heb genomen.

Moeder natuur was afgelopen zaterdag uiterst goed gezind en schonk ons een dosis zonneschijn tijdens het merendeel van onze dagtrip. De laatste bestemming van de dag luidde “Hortus Botanicus” – een plantage gelegen op Middenlaan 2a in de Amsterdamse binnenstad. De gehele binnen- en buitentuin is circa 1,2 ha groot. Je kan wel stellen dat we er een tijdje hebben rondgedwaald en onze ogen (al dan niet door onze camera’s) de kost hebben gegeven. Elke en ik besloten al snel om volgende maand opnieuw naar Amsterdam af te zakken en heel wat andere parels van locaties af te schuimen. En jij, wat vind jij van onderstaande hotspot?

LET’S ROOT FOR EACH OTHER
AND WATCH EACH OTHER GROW

    

Sudio Sweden: een ultramoderne, draadloze koptelefoon

Ben je een grote liefhebber van design en muziek? Dan heb ik vandaag quite some exciting news voor jou. Twee jaar geleden kon je hier al lezen over een van mijn favoriete earphones label: Sudio Sweden. De esthetiek van dit Zweedse merk is niet alleen om van weg te dromen, ook hun filosofie en missie blenden samen tot een succesvol geheel. In de tijd dat ik er over schreef had dit label enkel een resem earphones in hun gamma. Op dit eigenste moment hebben ze hun collectie vervolledigd met enkele strakke headphones met een unisex karakter. Ontdek in dit artikel alles over Regent, een draadloze koptelefoon die tijdens het pendelen steeds op mijn oren te vinden is…

De Regent heeft niet alleen een ultramodern uiterlijk, hij is ook personaliseerbaar met speciaal ontworpen verwisselbare caps. Je hebt er in marmeren uitvoering of in een felle exotische print. Team Sudio Sweden is van mening dat een product intuïtief moet zijn en ten allen tijde klaar moet zijn voor gebruik. Zo kan je hun accessoires, wanneer de batterij leeg is, gewoon als accessoire om je nek dragen. Bovendien is de koptelefoon niet alleen een streling voor het oog, maar ook voor het oor. Ze beloven je wereldklasse op gebied van geluidskwaliteit… Niet onbelangrijk, right? Zelf ben ik zeer positief over het aangename geluid en het gebruiksgemak van het toestel.

De Regent koptelefoon verbindt met je smartphone of laptop op een zeer efficiënte manier via Bluetooth. Bovendien heeft de batterij een levensduur van +24 uren zodat je tijdens het pendelen of reizen eindeloos (of toch heel erg lang) plezier hebt van je muziek. En er is meer…

15% KORTING MET ‘ELINEREY’

Omdat design en kwaliteit niet onbetaalbaar hoeft te zijn en ik het graag nóg toegankelijker wil maken, mag ik je van Sudio Sweden trakteren op een kortingscode van -15%. Misschien worden ze net zoals mij jouw ideale reisgezel? Neem zeker eens een kijkje op hun website en laat je onderdompelen in een wereld vol esthetisch knappe items.

WHAT I’M WEARING

Headphones — Sudio Sweden — € 129
Sweater — Monki — € 25
Mom Jeans — Double Agent — € 30
Schoenen — Reebok via Omoda — € 89

  

Creating a good story is key, but not necessarily for free

Dit artikel is (helaas, oh helaas) geen rant over de up en downsides van het bloggen. In dit artikel ontdek je simpelweg enkele gedachten die al meerdere maanden in mijn hoofd circuleren. Nu dat is uitgeklaard en de drama seekers dit tabblad hebben gesloten, even het volgende:

Vandaag schrijf ik een stuk over mijn meest geliefde, dagelijkse bezigheid. Chocolade eten niet meegerekend. Bloggen staat voor mij onherroepelijk gelijk aan een ongedwongen liefde voor schrijven, een passie voor all things visual en een drang om persoonlijke verhalen met mijn medemens te delen. De stap naar het opstarten van mijn eigen blog was snel gezet. Enerzijds omdat ik tijdens mijn tweede bacheloropleiding, in 2013, ontdekte dat ik mezelf graag al schrijvend uitdruk. Anderzijds omdat ik zodanig veel babbel dat het wordt geapprecieerd wanneer ik me enkele uren achter mijn laptop wegcijfer in plaats van al mijn gedachten live uit te kramen. Zeer begrijpelijk.

Ik moet toegeven dat ik me tijdens mijn eerste jaar als plezierschrijver niet altijd op mijn gemak heb gevoeld. Op events, bijvoorbeeld. Het voelde alsof enkele ervaren bloggers me beschouwden als een geniepige invader in hún online universum. Zij waren er tenslotte al járen mee bezig en vroegen zich wellicht af of ik in hun spotlight wilde staan. Ik was nochtans gewoon een twintigjarige snottebel die verhalen wilde delen over random onderwerpen die impulsief in haar brein opkwamen. Het delen van die random verhalen voelde vanaf het begin uiterst natuurlijk aan. En dat doet het trouwens nog steeds.

Tegenwoordig is de helft van de wereldbevolking aan het online schrijven gegaan en eigenlijk vind ik dat helemaal oké. Iedereen heeft recht op een virtuele stek waar creativiteit de vrije loop kan gaan en meningen zonder schaamte worden geuit. Toch? Jong en oud hebben zich de afgelopen jaren een weg gebaand naar online platformen zoals Blogger, Tumblr, Youtube, WordPress, Medium of *vul hier jouw favoriete platform in*. Ze willen allen een eigen online stek waarop ze hun ei kwijt kunnen via tekst, beeld en meer. Een platform waarop ze volledig hun ding kunnen doen. Een platform waarop ze niet hoeven zitten wachten op het oordeel van de eindredacteur – want dat ben je lekker zelf. In the end verschillen bloggers niet zo veel van schilders, ontwerpers en schrijnwerkers want het is tenslotte een bezigheid als een ander. Eentje waarvoor je vergoed kan worden. Super normaal, toch. Of niet?

STANDPUNT 1:
“Daar IS TOCH BAKKEN geld mee te VERDIENEN, HÈ”

Of je nu een frequente lezer bent, een verdwaalde ziel die toevallig op dit platform is beland of gewoon een nieuwsgierige mede-blogger… Je weet dankzij bovenstaande kop wellicht welke richting ik uit zal gaan in de volgende alinea’s. Er wordt nogal frequent verondersteld dat bloggen niet zomaar een random hobby is. Want, ja, waarom zou je anders uren per week zitten tokkelen op je laptop als er niets tegenover staat? Dit standpunt, dat velen van onze medemensen innemen, is een van mijn minst geliefde. Uiteraard zijn er verschillende redenen waarom enkele mensen denken dat de huidige generatie online plezierschrijvers vooral poen wilt scheppen. Onwetendheid is wellicht de koploper der oorzaken, maar er is heus nog een andere reden waarom sommigen zo denken. Wanneer het gemiddelde Vlaamse mediakanaal alweer een clickbait fabriceert om een succesvol (maar zeldzaam) voorbeeld van een Belgische fulltime blogger voor te schotelen, dan wil ik geloven dat bepaalde mensen sceptisch tegenover “ons” staan.

Met de opkomst van de term online influencers is het er niet makkelijker op geworden. Een krantenkop waar ik in 2016 van walgde? —> “Hoe u 750.000 euro per jaar kunt verdienen door te bloggen”. Geen wonder dat honderden (wacht, neen, duizenden) tieners zich een weg banen op YouTube en evenveel abonnees als PewDiePie of Casey Neistat nastreven. Dat is allemaal goed en wel, maar wanneer de motivatie van deze hobby de woorden “free stuff” of “geld” bevat dan staat het huilen me dichter dan het lachen.

Ik spreek wellicht voor (meer dan) de helft van de bloggers wanneer ik zeg dat best veel mensen veronderstellen dat we een tweede loon aan onze hobby overhouden. Ten eerste kan negentig procent van de Belgische bloggers met hun inkomsten hun internetverbinding niet eens betalen. Nog straffer, de meesten van hen willen dat niet eens. Kan je het geloven? Ze wíllen er hun rekeningen niet mee kunnen betalen omdat het delen van hun ongezouten mening een hobby is als een ander. Natuurlijk zijn er bloggers die er een maandelijks zakcentje aan willen overhouden (mezelf incluis) én of course zijn er enkelingen die van hun blog hun broodwinning gemaakt hebben. Maar wat wordt er nooit in één adem bij vermeld? Dat deze mensen al tig jaren zwoegen om hun online stek zo interessant, kwalitatief én innovatief mogelijk te maken. Voor henzelf, maar vooral voor hun trouwe lezerspubliek dat iedere dag op een nieuwe update zit te wachten. Niét omdat de fulltime blogger in kwestie op hete kolen zit om het vijftiende paar schoenen van de maand in ontvangst te nemen.

STANDPUNT 2:
JOU KUNNEN WE TOCH INSCHAKELEN ALS WANDELEND RECLAMEBORD, NIETWAAR?

En dan komen we plots bij de compleet andere kant van het verhaal. Je weet ondertussen dat de gemiddelde (inter)nationale blogger een zakcent aan zijn online stek overhoudt. Bij ons in België is het echter nog niet helemaal ingeburgerd om (veel) geld te verdienen met je blog maar het kán. Net zoals merken adverteren in klassieke media zoals (online) magazines, radio en tv, zijn blogs eveneens een medium waarop een merk zijn product in de spotlight kan zetten. Dit gebeurt niet alleen door middel van banners of ads, maar ook via product reviews, outfit posts, affiliate links, ambassadorships, enzovoort. Allemaal goed en wel wanneer het op een inspirerende, authentieke manier is uitgewerkt. Toch is er een serieuze keerzijde aan de medaille. Er zijn namelijk verschillende professionals die zich niet kunnen inbeelden dat magazines en blogs deels hetzelfde opereren. Want iemand die schrijft in z’n vrije tijd moet je toch niet betalen? Auch…

Ik ben ervan overtuigd dat blogs onze geliefde, papieren magazines nooit zullen vervangen, maar je kan wel begrijpen dat zowel in offline als online magazines verschillende adverteerders voor mooie inkomsten zorgen. Waarom zou je een blogger dan niet betalen om zijn expertise en eerlijke mening te delen met zijn/haar trouwe lezerspubliek?

In 2017 zijn er nog steeds individuen (maar even goed internationale brands) die ervan overtuigd zijn dat je een blogger kan inschakelen om gratis reclame voor hen te maken. Dat is toch wat we doen? Een jeansbroek aanprijzen in ruil voor drieëntwintig posts op elk van onze persoonlijke sociale media kanalen zodat ze een gratis bereik van meer dan tienduizend personen hebben. Of een gezond koekje de hemel in prijzen omdat dat dat toevallig in je brievenbus is beland. Niet, dus. Je wilt niet weten welke voorstellen er in de postbus van de gemiddelde blogger belanden. Laat staan die van een graficus, fotograaf, of eender welke andere creatieveling. Awel, de ene keer kan ik er ongelooflijk hard mee lachen, de andere keer voel ik plaatsvervangende schaamte of word ik lichtjes ontstemd.

Creating a good story is key
but not necessarily FOR free

Wat ik met bovenstaande woorden probeer te bereiken? Niets baanbrekend. Ik zocht gewoon een plaats om mijn gedachten uit te spuwen en de enige optie was uiteraard mijn eigen online speeltuin. Verder hoop ik vanuit de grond van mijn hart dat bloggers er alles aan doet om niet als een wandelend reclamebord rond te lopen en elk gratis spul zomaar op hun online kanalen te zwieren. Want dan, dan gaat alles écht naar de kloten haaien.

Schluss.

Eline

Super sweet Valentine

Hoewel ik geen grote voorstander van het typische Valentijn gebeuren ben… Zoetigheden zijn altijd een goed idee. Daar ben ik, als chocolade verslaafde, rotsvast van overtuigd. Mocht het lief dus binnen enkele dagen met een doos vol lekkers voor mijn neus staan zou ik er allesbehalve kwaad om zijn. Afgelopen week was echter anders. Niet mijn vriend, maar Godiva zélf zorgde ervoor dat deze heerlijke doos in mijn postbus belandde. Ik nam mijn taak als tester dan ook uiterst serieus…

HAPPINESS IS AN UNEXPECTED PIECE OF CHOCOLATE

De inhoud is niet alleen ongelooflijk lekker, ook de doos ziet er verschrikkelijk interessant uit. De illustratie die op het deksel staat is er eentje van Sarajo Frieden. Hoewel ik van nature geen mega romantische ziel ben kan ik deze hartvormige doos wel appreciëren. Al moet ik toegeven dat het vooral de 14 verschillende pralines zijn die mijn volledige aandacht krijgen. Zorgvuldig doe ik de doos open en ontdek ik op een transparant papier welke pralines op mij zitten wachten. Het verrukkelijke assortiment bestaat uit twee exclusieve chocolaatjes – Crème Brulée en Strawberry shortcake – evenals 12 lievelingschocolaatjes van Godiva, waaronder hun klassieke hartjes van witte, pure en melkchocolade.

De geschenkdoos kost € 22 en je krijgt (of geeft) er veertien top pralines voor in de plaats. Uiteraard hebben ze nog een brede selectie andere geschenken. Hier vind je hun volledig Valentijnsaanbod.

MIJN TOPFAVORIETEN

Ik ben een ongelooflijke liefhebber van pure chocolade, vandaar dat mijn selectie ook niet anders dan donkere pralines omvat. Minder fan ben ik van fruitige pralines of de creaties die voorzien zijn van een koffiesmaak. Bij deze mijn twee topfavorieten uit de Valentijnsbox:
Coeur noir: Deze praline is Godiva’s iconische hartvormige donkere praline. Vanbinnen ontdek je een intense ganache van pure chocolade. Hier zou ik gerust een levenslange voorraad van willen inslaan.
Tourbillon 85: Een fluwelige 85% chocoladeganache in een chique Art Nouveau jasje van pure chocolade. Hoe donkerder, hoe liever.

BERT’S TOPFAVORIETEN

Mijn lief is niet meteen de grootste chocoladefreak op de aardbol, toch weet hij een goede praline te appreciëren. We doken samen de chocoladebox in en hij offerde zich vooral op (thug life) om de pralines die ik niet lust naar binnen te spelen. Zijn uiteindelijke topfavorieten:
Noix Macadamia: Een macadamianoot genesteld in een bedje van praliné en nougatine, omhuld met lekkere melkchocolade.
Coeur Blanc: Een harmonieus evenwicht van smeuïge hazelnootpraliné. Een traditioneel recept van de stichters van Godiva, zorgvuldig bewaard door de chocolademakers.

En jij, heb jij weleens geproefd van Godiva’s heerlijke creaties?